Rektör Ayşegül Jale Hanım, Neredeydiniz Bugüne Kadar? Üniversiteler Nerede?

 CBT Gündem, sayı 1413, 18 Nisan 2014

Evet bu sözüm, ortaya konan aptal-uyduruk sandıktan birinci değil de üçüncü sıradan çıkarak rektörlüğe atanan ne profesörü olduğunu bile merak etmediğim Dicle Üniversitesi Rektörü Ayşegül Jale Saraç’a.. Birden baktık ki, kafayı türbanlamış.. Dinin, inancının gereğini yerine getiriyormuş.. Şimdi kendini daha huzurlu hissediyormuş.. Bu halini daha çok seviyormuş.. Kendisine bu fırsatı yasal olarak sunanlara da teşekkür ediyormuş..

Ayşegül hanım hangi tarikattan? Açıklasa da onu da öğrensek.. Cemaatçi mi, yoksa ne? Üniversitesi kendisini rektör seçmemesine rağmen, üçüncü sıradan o koltuğa oturtulmayı nasıl hazmetmiş.. Birinci seçilenle karşı karşıya hiç gelmiş mi, gelmişse ne hissetmiş.. Bunları da açıklasa da kişisel duygularını öğrensek..

Ayşegül Hanımın dini duyguları zayıf mı ki, bugüne kadar türbansız gezmiş.. Bunu kendine nasıl yedirdi, merak ediyorum.. Başını türbanlayarak, o güne kadarki günahlarının da affedileceğini düşünüyor olsa gerek. Iyi vallahi, inançlarınızı çiğneyin, başınız örtük dolaşın, akademik olarak bundan kişisel yarar elde edin, başınız açık rektörlüğe adaylığını koyun, üstelik baş açıkken seçilin..

Sonra ise herkese ceeee diyerek türbanlanın!

Türbanlandığınıza göre yeni bir durum var demektir; birincisi, insanlar sizin bu halinize oy vermedi, ikincisi türbansız halinizle oraya atandınız.. Milleti kandırdığınızı düşünür müsünüz, yoksa  ooo bu adi bir vaka mı deyip geçersiniz, bilmiyorum. Ama vicdanınızda bu konuda etik bir çizik olmadığı belli. Ama yine de, örneğin istifa etmeyi düşünmez misiniz..

***

Bir de merak ettiğim nokta şu: Kutsal Kitap’ta örtünmenin başı değil, omuzlardan aşağı göğüsleri örtmenin emredildiği yazılı olduğunu anlatan çeviriler var. Erkeklerin bu ayetleri “başını ört” diye çevirdiği de belirtiliyor. Siz bunları okudunuz mu, işin aslını esasını öğrendiniz mi bir akademisyen olarak? Türbanın önemli dini emirlerde bulunmadığına ilişkin de sürü sepet açıklamalar var… Bunları okudunuz mu?!  Sadece meraktan soruyorum, yoksa merakı olmayan bir akademisyenlerden misiniz siz de!

Türbanı furuhattan (Hakkında kesin hüküm bulunmayıp içtihada konu olan dinî meseleler... Dinin içtihadî meselesi) görenlere ne diyorsunuz? İçtihat, yani kesin emir konusu olmayıp, tamamı erkek dini ulemaların “başlar türbanlana..” diyerek kadınların kadim erkek kölesi olarak kalmasını öngörenlerin kararı..

Erkek ulemaların bunu bir Kuran hükmü olarak kadınlara yutturduğunu düşünür müsünüz! Bugüne kadar düşünmemiş olabilirsiniz, peki yeniden bu konudaki veriler gözden geçirmeye ne dersiniz?

Yoksa, bunu bile yapamayacak kadar, herşeyi kabul etmiş birisi misiniz?

Kimbilir türbanlanarak, belki de siyasi bir çıkış yapıyorsunuz..

BİR MEKTUP: ÜNİVERSİTELER NEREDE?

İnsanın sorası geliyor. Bu ülkede üniversiteler var mı? Varsa neredeler? Ya da ne işle uğraşırlar? Üniversitelerin geçmişten günümüze klasik işlevleri olan bilim üretmek ve yaymak yanındaki üçüncü işlevi topluma hizmet, toplum sorunlarına çözüm ve bu sorunların çözümünde öncü konumda olmaktır. Kuşkusuz toplum sorunlarına yol gösterirken hiçbir ideoloji veya siyasi mülahaza etkisi altında kalmaksızın, bilimsel esaslar dahilinde, objektif olması temel kural olmalıdır.

Türkiye son zamanlarda siyasal, sosyal ve ekonomik çok önemli sınavdan geçiyor. Tam bu zamanda herkes bir şeyler konuşuyor, söylüyor, ama bu ülkenin 200’ün üzerindeki üniversitelerinden hiç ses çıkmıyor. Bunun nedenleri uzun uzadıya tartışılabilir. Ancak, burada bir cümlede bir şeyler söylersek yanlış anlamalara da yol açabiliriz. Yine de üniversiteler neden sessiz, neden toplum sorunlarına duyarsız? Sorusuna kısaca yanıtımı şu iki maddede toplamak istiyorum:

1.  Üniversiteler tamamıyla siyaset-cemaat çukuruna batmıştır.

2.  Üniversitelerimizdeki gerçek bilim insanlarını tenzih ederim ama, üniversitelerde bilimsellik, bilimsel düşünce, özgür düşünce vb. kavramlar çoktan yok olmuştur. 

Üniversitelerde ne ile uğraşılıyor? Akademisyenler aralarında ne konuşuyor? Derseniz. Gayet açık. Konuşulanlardan kısa kesitler şöyle; “Gelecek dönem kim rektör, kimler dekan olur? Yok o olmaz. Kim okyanus ötesine yakınsa o olur. Kardeşim sen yanlış düşünüyorsun. Hiç mi cemaat-hükümet kavgasını izlemiyorsun. Onlar eskidendi. Canım filanca bu işi şimdiden garantiledi. Pensilvanya’ya gitti. Islak imzalı biat mektubunu da sundu. Kardeşim sen de bu işlere Fransız kalmışsın. Onlarla, atamada etkili olanlar farklı cemaatlerin insanı”.. vb

İşte ülkenin üniversitesi bu. Şimdi siz kalkmışsınız, üniversite ülke ve toplum sorunlarına çözüm önersin. Dik dursun diyorsunuz. Bu mümkün mü? Sözgelişi, sekiz yıllık zorunlu eğitim. Gece yarılarında kaldırıldı. Allah için bir üniversite, bir eğitim fakültesi veya bir eğitimci “Arkadaş yanlış yapıyorsunuz. Eğitim bu ülkenin geleceği, kaderi. Bunu siyasi mülahazalara kurban etmeyin!” diyebildi mi? Derse ters düşer. Rektörlük, dekanlık elden gider. Pek de haksızlık etmeyelim. Her akşam medyada akademik ünvanlı kişiler fikir beyan ediyorlar. Ama, ne yazık ki, bunlar doldurulmuş, kurgulanmış tipler. Bir bilim insanına yakışmayacak tarzda konuşuyorlar.

Son birkaç gündür, ülkenin ekonomik durumu, özellikle döviz, faiz cephesi sıkıntıda. Yandaş medyada manşetten haber çok ilginç bir haber: “Üreten Türkiye’ye faiz darbesi, lobi kazandı halk kaybetti.” Ne demeli? Türkiye’nin hep üretemediği söylendi. Üretebilseydi zaten bu olmazdı diyen bir ekonomist yok mu?

Artık mağdurum edebiyatı para etmiyor. Şimdi de darbe edebiyatı geçerli. Ergenekon, Balyoz, Poyrazköy derken, paralel hükümet- cemaat darbesi, lobilerin faiz darbesi.. Doğrusu kafam karıştı. Ben yine üniversiteme gideyim. Arkadaşlarımla gelecek rektörlük seçimlerini konuşmaya devam edeyim. Ülke sorunları benim neyime!...

Mehmet Arslan, tugberkcan_1999@hotmail.com

***

Gelecek Cumaya kadar, hoşçakalın

Ulu Camii’nin İhtişamı: Hürrem Şah bir Michelancelo'dur

CBT, Gündem, 11 Nisan 2014, Sayı 1412

Emekli İlköğretim Müfettişi Mustafa Baykan, Doğan Kuban Hocanın dergimizde yayımlanan Divriği Ulucami yazılarından etkilenerek, ver elini Divriği demiş.. Ve çektiği fotoğraflardan birini göndermiş. Yukarıda ayrıntı görüyorsunuz.. Ulucami’ye henüz gitmedim, ama sergisini (Cennetin Kapıları) ve fotoğraflarını çok seyrettim, Hoca’nın “Divriği Mucizesi” kitabını da biliyorum...

Mustafa Beyin yukarıdaki fotoğrafına yeniden ayrıntılarıyla bakıyorum. Tek kelime ile muhteşem bir taş oymacılığı var, hayran bırakan.. böyle bir taş oymacılığı sanatı icra edilebilir mi bir daha, bilmiyorum.

Birden diyorum ki, karşımda aslında dünyanın en büyük heykeltraşı ve eseri duruyor.. Tabii dünyanın en büyüğü demek öznel bir duygunun dışavurumu.. Ama belki de nesnel bir saptama.. Yaratıcısı, Mimar Hürrem Şah! Doğan Kuban onun için bu topraklarda Mimar Sinan’ın yanısıra yetişmiş en büyük mimar diyor. Ama sadece mimar değil, onun ötesinde heykeltraş, yontucu.. Yanındaki ustalarıyla, muazzam bir eser ortaya çıkarmış...

Taş oymacılığı-işçiliği mi diyeceğiz... Birden, sanki küçümsüyor gibi olmuyor muyuz.. Örneğin Michelancelo’ya heykeltraş- yontucu diyoruz. Karşımızda İslam – Selçuklu sanatının Michelancelo’su duruyor.. Dünyanın gelmiş geçmiş en büyük heykeltraşları düzeyinde bir yetenek. Belki de hepsinden üstün.. Çünkü santimetrekarelik alanlarda çalışarak muazzam motifler ortaya çıkartıyor. Doğan Hoca’yı arıyorum, diyor ki, Hürrem Şah’ın bir üstünlüğü de, yaptığı bütün bu motifleri kendisinin yaratması. Doğa’da karşılıkları yok. Oysa, Michelancelo’nun heykellerinin karşılıkları var..

Yani Hürrem Şah, sanatçı yaratıcılığı ve düşüyle çalışıyor.. Hayal ettiğini icra ediyor..

***

Yukarıda motiflerini seyrettiğiniz kapı, örneğin doğanın bütün etkilerine açık. Soğuğuna, sıcağına, rüzgarına, tozuna toprağına... Bırakın bu motifleri, dünyanın en büyük yapıları bile doğa karşısında zaman içinde yokolmaya mahkumdur. Nitekim Ulu Camii kapıları da eriyip gidiyor. Şöyle bir tarama yaptım, 2005 yılındaki bir haber, Sivas Valisi o zamanki, demiş ki, “ihaleye çıkarak camiinin restorasyonunu gerçekleştireceğiz..” Haberde okuyorum: “UNESCO’nun 1985’te Dünya Mimari Mirası’na dahil ettiği Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası’na en ölümcül darbeyi, Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün 60’lı yıllarda yaptırdığı restorasyon vurdu. Şimdi Ulu Cami için yeni ve kritik bir dönem başladı.”..

Hükümet elimizden ne gelirse yapacağız, falan derken, taa o zaman Doğan Hoca, “ihaleyi derhal durdurun” diye demeç veriyordu! “Ellemeyin, üstünü örtün.”

Bugün de durum farklı değil. Cumhurbaşkanlığı herşeyin kontrol altında olduğunu ileri sürerken, şimdiki Vali de Camii’nin örtülemeyeceğini söyleyip duruyor. 
Devlet kafasında değişen hiç bir şey yok..

Dergimizde yayınlamıştık. Yapılacak iş, Camii’ye bir korunması gereken eser, müze muamelesi yapılması ve öncelikle bir cam kafes içine alınması.. Doğanın etkilerine mümkün olduğunca kapatılması.. Camiinin ibadet fonksiyonlarını engelleyecek hiçbir şey yok.. Ama kimler bu “restoratörler” ki biz yaparız ederiz koruruz diyor..

Hürrem Şah’ı tanımayız, Divriği Uu Camii’yi çocuklarımız öğrenmez bilmez, ama Michelancelo’yu biliriz. Davuk heykeli gelir boy gösterir kentlerimizde.. Selçuklu'yu da bilmeyiz pek.. Çünkü bizimkiler Osmanlıcıdır, Selçuklulardan da hoşlanmazlar..

TWİTTER YASAĞI

Prof. Dr. Zeki Aslan, Emekli Öğr. Üyesi:

“Twitter yasağından sonra You Tube yasağını konuşur olduk. Bu yasağın hükümetin yolsuzluklarını gizlemek için konduğunu herkes biliyor. Ancak bu yasağın bilim dışılığı ve eğitime olumsuz etkisinden söz edilmiyor nedense: İlk öğretimden üniversiteye kadar, her kademede animasyonlar ve videolardan yararlanılmaktadır. Ne yazık ki ülkemizde üretilen bilimsel animasyon ve videoların sayısı çok azdır. Bu nedenle okullarımızda kullanılan birçok animasyon ve videoya You Tube aracılığı ile ulaşılmaktadır çünkü bilimde ileri ülke eğitim kurumları hazırladıkları animasyon ve videoları You Tube’a koymakta ve herkese açmaktadırlar. Bu konuda en çarpıcı örnekleri Gök Bilimlerinde görüyoruz. Bu yaz, okulların tatil olduğundan yararlanarak ilk ve orta öğretim öğretmenleri için düzenlediğimiz Yaz Okulları için hazırladığım ve hazırlamakta olduğum dersler için aradığım animasyon ve videoları You Tube’da buldum ancak ulaşamadım."

 ***

Geecek Cuma’ya kadar, hoşçakalın..

CHP’yi Merkez Sağa Yükseltmek

CHP’nin neden seçimlerden sürekli yükselerek çıkamadığına veya “seçim kazanması” için ne yapması gerektiğine ilişkin gazete köşelerinde yorumların, toplumda nesnel karşılığı nedir? Var mıdır, yok mudur, az mı vardır, yoksa hepsi yazarların öznel istek ve algılamalarına mı eşittir...

Mesela bir yazarımız 2011 seçimlerinde tam Deniz Baykal AKP’yi altedecekken, kaseti yayınlanarak darbe yapıldı ve Kılıçdaroğlu partinin başına getirildi, CHP bitirildi, diyorsa, burada ciddiyet-gerçeklik payı var mı, nasıl ölçeceğiz? Böyle bir yargının sonucu şudur: Bir partinin iktidara gelip gelmemesi, tamamen liderine bağlıdır..

Olur mu öyle şey..

Mesela yine aynı gazetede bir başka yazar, CHP’nin sağa açılmasıyla doğru yola girdiğini yazıyor; bir başka yazısında ise ulusalcıları partiden tasfiye edior. Onları Dindara, Kürt’e, Özgürlüğe, Dünyaya düşman ilan ediyor! Kafasında bir ulusalcı öcüsü yaratıyor, sözde niteliklerini sayıyor ve onları tarihin çöp sepetine fırlatıyor..

Nefretin 4 boyutlusu! Çöp sepetiyle beş!

Ayıp mı desem, kasıt mı yoksa ne?

***

CHP için “kabuğunu yırt” çağrısı, sağa açıl kazan..

Siyaset bilimci mi kalmadı bu ülkede?!

CHP ne kadar sağa açılırsa açılsın, oradan alacağı fazla bir oy yok.

Çünkü açılacağı sağda, içine topladığı sağ politikacıların ve anlayışın karşılığı bir seçmen yok!

ANAP ve DYP’nin, varoldukları zaman seçmenleri vardı..

Bu iki parti ülkeyi öylesine üst üste çökerttiler ki, seçmenleri kalmadı! İktidarı AKP’ye verdiler, tabii seçmenleriyle birlikte..

Hey, bunu gören kimse yok mu?

Ortada sadece DYP’li, ANAP’lı, ikisinin komik bileşimli DP’li ucubesi kaldı. DP, DYP ve ANAP’ın birleşimiyle 2007 seçimlerinde o da belki belki barajı aşabilirdi, ama Mehmet Ağar, kıyak ve özel hapishane vb karşılığı bu siyaseti AKP’ye devretti!

AKP’de yer bulamayan, oraya gitmeyen bazı eski “merkez sağcı” politikacılar, ortalıkta kaldılar.. İçlerinden bazıları “Ulusal Merkez” politikasına sarıldı, bazıları da CHP’yi girdi. Şüphesiz içlerinde çok iyiler var..

SAĞ POLİTİKACI VAR, AMA SEÇMENİ SIFIR

Açıl ki açıl.. Sağa açılmak, eski merkez sağ kanat politikacıları parti içine almak oluyor.. Ama seçmeni yok ortada! Malın alıcısı sıfır.. Ülkeyi batıranların arkasından niye gitsin diye çok temel bir politik soru yönelteyim!

Alıcı, AKP’de kümelenmiş durumda...

Hoşlansa da hoşlanmasa da, RTE-AKP iktidarı çevresinde.

2,5 milyon kadarı, büyük olasılıkla yolsuzluk ve rüşvet skandalının ar damarlarını çatlatmış boyutları karşısında, AKP’ye “parti damgası seçeneğini” vurmadı: %43,3’e indi AKP. Eğer öyleyse, çok duyarlı bir seçmen kitlesi var karşımızda.. Bu olumludur ve bazılarının belki milleti anlayabilmek için bir ipucudur! Bidon kafa yerine, politik düşünerek ve nesnel durumu görerek, daha doğru değerlendirmeler yapabiliriz!

AKP iktidarından, yolsuzluk ve rüşvet suçlamaları karşısında, kopan bir halkadan bahsediyoruz!

Ama, AKP çevresindeki sonraki halka(lar) orada duruyor.

Burada sormamız gereken şu: Bu halkaları orada tutan nedir?

350 MİLYAR DOLARI YİYORUZ

Tabii, 350 milyar kadar dış borç, öncelikle.. Bunlar bankalar aracılığıyla öncelikle halka tüketim, konut, araba vb kredisi olarak pompalandı.. AVM’ler falan... Ortada  ortaklaşa harcanmakta olan büyük bir para var.. Sistem çalışıyor henüz..

Yardımlar... Analara çocuk paraları... belediyelerden büyük miktarlarda yardımlar.. sağlık kartları... Öğrenci bursları.. işsizlik paraları...

CHP vb yerinde olsam, bütün bu harcamaların bir toplamını çıkartır ve masamın üzerine koyardım...

Ada’da pek çok kimseye hizmet vereni ortaklaşa sigortalı yapamadık! Ailesinin ve kendisinin Van’da aldığı yardımların kesileceği gerekçesiyle, reddetti!

Tabii bütün bunlara “iş yapma” politikasını da ekleyin.. Duble yollar, kentlerin havasının değişmesi,

Bütün bunların olumsuz yönlerini düşünerek tartmak, iktidarın her alanda yarattığı tahribatı görebilmek, görse bile buna göre davranabilmek, bir üst kültür sınıfının yapacağı bir şeydir. Türkiye seçmeninin önemli çoğunluğu, günlük yaşamının nasıl gittiğine bakar..

Buna AKP çevresindeki “ekonomik halka” diyebilirsiniz..

Bu bence en büyük halka seçmeni oluşturuyor.

Sonraki halkaya ise, din, inanç, beğenme, tapınma vb gibi halkadaki seçmenin davranışını katabilirsiniz, vb.

CUMHURBAŞKANI ADAYLIĞI

Şimdi Cumhurbaşkanı adayı kim olmalı, meselesine geldik. Yine bazı yazarlarımız nasıl birini aday göstersin dişe düşünüp taşınmış ve tıpkı RTE’ye benzeyen birini bulmuşlar. Yani yok böyle birisi, ama belki onun düzgününü kastediyor olabilirler. Yoksa şans sıfırmış..

Şüphesiz, RTE veya Gül karşısına, geride kalan bütün halkın, hatta AKP içindeki bazı hoşnutsuzların da oyunu alabilecek, düzgün dürüst ortak adayı çıksa iyi olur.

Ama RTE’nin tam tersi birisi.. Saygılı, ülke geleceğini temsil eden ve umut veren.. içimizden biri!

***

Diyorum ki, CHP, sağa açılarak iktidar olamaz. İktidar ve ülke koşullarınde bazı temel değişiklikler olmazsa, seçmen “işler yolunda gidiyor” diye düşünür ve tercihini değiştirmez.. Almanya’da sosyal demokratların durumu.. Ancak arada sırada koalisyon ortağı olabiliyor, ama oy oranı iki aşağı iki yukarı, değişmiyor!

CHP, parti programına uygun, programı uygulayabilecek, geliştirebilecek, buna inanan yöneticilerle yürümeli.. Program ile yöneticiler arasında uçurum varsa, iş yatar canısı.. Hiç bir zaman CHP’li olmamış insanları, “para babası” olarak yanında taşıyamaz..

Gelecek yazıda “Yeni Bir Altı Ok” önereceğim!

---17 Nisan 2014 Perşembe / Bilim ve Siyaset – Cumhuriyet

Gül, RTE’yi Köşeye Sıkıştırıyor

Bazı okurlarım ve sosyal medyada sohbet ettiğim insanlar, tabii bir de AKP’liler, “boşuna yazıp çiziyorsun Gül ile RTE arasında sorun çıkmaz kardeş kardeş anlaşırlar, onların yoktur birbirlerinden farkları, hayale kapılma..” diye habire not gönderip duruyorlar..

Ne desem bilmiyorum, ama şunu belirtirim: burası hayal kurma yeri değil, net olmayan fotoğrafları, çelişkileri ve gelişme doğrultularını görmeye çalışma yeri.. Biz polisin “olay yeri ekibi”, veya kriminal laboratuvarı, veya suç delili arama yeri değiliz.. O polisin ve mahkemelerin işi.

Mesela bazı gazeteciler vardır, mutlaka “belgesini” görmek ister, olmadan inanmaz.. Örneğin ünlü gazeteci Seymour Hersch’in, Suriye’de Sarin gazının atılmasına Türkiye’nin yardımcı olduğuna ilişkin yazıları.. Bu tür, “belge görmeden” inanmayan gazeteciler hemen, “kaynak belli değil”, “hani belgesi” falan yazdılar..

Şüphesiz, siyasal analiz cuk oturuyorsa, belgesini varsın başkası bulup çıkarsın. Bu konuda belge zor çıkabilir, çünkü örneğin ABD yönetiminin Türkiye üzerine kurduğu politik bir gelecek, beklentileri vb vardır. Bunu ateşe atmaz, ama çevresinden sızdırarak bunu hissettirir, “canına okurum senin..” gibisinden.

Mesela, ABD, Türkiye-Suriye-MİT-El Nusra- Sarin gazı bağlantıları üzerine telefon konuşmalarına sahiptir.. Perde arkasında durumu saptamıştır. Suriye’ye havadan bombardıman kararını vermişken tam, Obama’nın masasına, kimyasal gazı atanın Esad olmadığı bilgisi konmuştur.. Bombardımanı durdurmuştur, İngiltere vb ile birlikte.. Londra ve Paris’ten de ses soluk çıkmadı o zaman, neden diye sorun bakalım!?

Neyse konumuza dönelim:

HER İKİSİNİN HESABI AYRI

İlk Kasım 2011’de de Cemaat ile RTE arasındaki ilk önemli çatlakları yazdığımda da benzer yorumlar geliyordu... Et ve tırnak gibidir onlar, gibisinden, siyaset dışı.. Gazetemizden bile!

Yoo, Gül-RTE arasındaki ilişki, şüphesiz ki Cemaat’ten farklı...

Ne kadar farklı, diye sormama izin verin..

Yanıtım: En azından en çoğuna kadar!

En az şu demek: Kendi farklılıklarını hoşgörü ile kabul edebilirler, ama olmaları gereken yerlerde mutlaka olmalarına birbirlerinin izin vermesi koşuluyla (sorun var ama anlaşır çözeriz hali)..

En çok ise şu: Sen sağ ben selamet, hadi eyvallah! Ben ne alabiliyorsam alıp gidiyorum (derin çatışma hali)..

Şu anda RTE ile Gül arasındaki ilişkilere ikisi de açık. Rüya görmüyorum, olasılıklara bakıyorum..

GÜL, FARKLILIKLARI VURGULUYOR

Farkında değil misiniz? En son, RTE’nin durmadan hedefinde tuttuğu “Eyy TÜSİAD”a gidiyor.. Twitter, Gezi ve daha pek çok konuda, Gül ile RTE farklı anlayışların insanı... Yoo hayır, şimdi de önüme takiye yapıyorlar gibi zırvalıklarla gelmeyin.. Burada siyaset konuşuyoruz, komplo teorileri değil..

İyi mi kötü mü gibi bir değer yargısında bulunmadan, sadece saptama yapıyorum:

Biri haddini bilir, diğeri bilmez..

Birinin kulağı toplumsal tepkileri gelişmelere açıktır, diğerinin kapalı ve bildiğini okur..

Biri kurumlar arası ilişkilere ve işbirliklerine daha yatkın, diğeri otoriter ve yaptırımcı. Herşeyi tek elde toplayıcı..

Biri mesela Batı ile daha uyumludur, ses dinler, diğeri ise herkesle kavga etmeye hazırdır... Kendi egemenlik alanlarını genişletmek ve kurmak, herkesten daha önemlidir.

Biri sanki daha uzlaşmacı, diğeri kesinlikte uzlaşmasız..

Biri sanki demokrasinin kurallarına daha uygun ve yatkın, diğeri kesinlikle değil, tam tersine parçalayıp yokedici..

SİNSİLİK VE DOBRALIK KONUSU

Hadi, hazır bunları yazmışken, bizim mahallemizdeki sık bir anlayışı da dile getireyim, aflarına sığınarak: Birini çok sinsi bu nedenle çok tehlikeli bulurlar... Diğerini ise açık ve dobra!..

Doğru gibi görünse bile, tercihler söz konusu olduğunda, bu görüşü paylaşmam...

Çünkü siyaset konuşuyoruz.. Bunu biraz “Stokholm Sendromu”na yakalanmış insanların tavrı olarak gördüğümü söylememe izin verin! Çok dobrasın helal olsun sana bu yollar, vur vur biraz daha!

TAPINMA HALLERİNİN NEDENİ

Aslında bu sendrom, AKP yandaşlarında da var.

Bu onlarda bir tapınma hali oluşturuyor!

Her yaptığını savunuyorlar hem de en aptalcasından ve beyinsizce: Ayyy ne kadar doğru!

Tapanlarına bakıyorum şöyle düşünüyorlar: Bizi kesin/şiddete dayalı bir otorite ile sığır gibi güdecek birisi gerektir. Ben bu güce taparım.. Biliyorum ki, taptığım sürece de işim aşım param yükselişim tıkırındadır.. Öv ki yere göğü sığmasın..

Tabii, belirtmek gerekir ki, bu tapınma halleriyle tanrının şiddetinden gazabından da korunmuş oluyorlar..

Şüphesiz ki, belki de bizlere kıyasla, tam uç noktada, tam bir survival refleks.. Yani bu koşullarda uygun, en yaşamda kalmayı garantileme hali! Bu koşullarda, bu kadar çok tapınma hallerinin yaygınlaşmış olmasını da açıklayan bir durum var..

Bu tipler kendilerini öylesine aşmışlar ki, Tayyipgiller familyasına dahil ettikleri AKP seçmenlerinin, başlarında “daha mülayım” birisini görmeyi reddedeceklerini bile söyleyebiliyorlar!

Bırakın allahaşkına şu “belkemiksiz insan” falan zırvalıklarını!

Bu bile övücü bir laf olarak kalır!

ÇANKAYA’YA TİYOLAR!

Neyse, yazının ucunu serbest bırakırsan alır başını başka noktalara gider.. O durum...

Demek istediğim şu: Gül, Marmaray törenindeki el sıkışmanın gereğini yerine getirmeyen RTE’yi köşeye sıkıştırıyor. TÜSİAD olayı budur.

RTE, ancak kendi kopyalarıyla, avatarlarıyla davranabilecek bir insan.. Hatta, şimdi aşırı uçta bir yorumda bulunacağım:

Hani dedi ya, “terleyen cumhurbaşkanı olmalı”.. Yorumlarımız şu oldu: Bugünkü yetkileriyle yetinmeyecek, seçilirse eğer Köşke, kurulacak hükümetin, eğer Gül ise bu tepesine binmeye hazırlanıyor..

Peki şu yorumuma ne dersiniz: Başbakan olarak kalacağım, ama Çankaya’ya da benimle uyumlu, benim gibi terleyen bir Cumhurbaşkanı oturtmak istiyorum..

Ay, henüz bir şey kesinleşmemişken, şu eğlenceli konuyu sürdüreyim!

---15 Nisan 2014 Salı / Bilim ve Siyaset – Cumhuriyet

Bir Üstyasa Olarak RTE

Anayasa Mahkemesi, iktidarın alelacele çıkarttığı Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu yasasının, CHP’nin başvurusu sonucu 13 maddeyle ilgili iptal kararı verdi... AYM’nin, Anayasa ile açıkça çelişen maddelerini iptal edeceği, yasa çıkmadan belliydi ve hukukçular bu konuda uyarılarını yapmışlardı..

Eeee, Başbakan, Adalet Bakanı ve AKP’liler neden AYM’yi topa tutuyorlar? AYM, Twitter ile ilgili de özgürlükçü bir karar veriyor; yine veryansın.. Erdoğan AYM’nin kararlarını “siyasete müdahale” olarak nitelendiriyor.. “Sınırını aşma”.. Sınır ne?!

Bu şu demek: Siyasi olarak verdiğimiz bütün kararlar, hukuken de doğrudur.. yaptığımız bütün yasalar, eğer biz yaptıysak, tamamen doğrudur. Biz ne diyorsak o... Sizin Anayasa Mahkemesi olarak varlığınızın nedeni, bizim yaptığımız bütün yasaları sorgulamak değil, doğrulamak ve “iktidar ne eylerse iyi eyler demek..”

RTE ve adamları, aslında hepsi birer Anayasa Mahkemesi yargıcı.. kendilerine böyle bir statü verilmemiş olsa bile, neyin anayasal ve yasal olduğunu en iyi bilecek olan onlardır. Çünkü siyasal olarak karar veriyorlarsa, bu anayasal olarak da doğrudur. Akıllarından zerre kadar, acaba biz yanlış yapmış olabilir miyiz, Anayasa Mahkemesi haklı olabilir mi, bi düşünsek mi.. diye geçmez..

RTE EN ÜSTYASA

Bu, siyasetin yasalar üstü/üstündeki diktatörlüğüdür, aslında diktatörlüğün ilanıdır. RTE’nin verdiği bütün kararlar, çıkarttığı bütün yasalar Anayasa’nın da üstündedir.. Yani hepsi birer “üstyasa”dırlar ve bu nitelikleri itibariyle de herhangi bir kurum ve kişi tarafından yanlış bulunmaları, eleştirilmeleri mümkün olamaz.

Peki Anayasa Mahkemesi neden var? Zaten AKP’nin ilginç bir Ankara milletvekilinin de aklına bu soru takılmış ve Anayasa Mahkemesi fazlalıktır kaldırılmalı, demiş. Çok haklı! Ama ne yazık ki kaldıramıyorlar.. ha gayret bir güçlü adım atarak bunu da başarabilirsiniz..

RTE, yargıç beğenmediği bir karar mı verdi, “siyaset yapıyor” diyor ve hemen ekliyor “çıkar cübbeni çık karşıma..”.. Buyurmuş Beyefendi : Türkiye’nin siyaset dışı müdahalelere tahammülü yok”.. Ama kendisinin Anayasa ve yasalara karşı “hukuk ve yargı dışı müdahalelere” hakkı var!

“Milletim benim kararlarından tavırlarımdan memnun..” Bu bakışıyla da, kendisini herşeyin üzerine görme, hakkına sahip.. Sandıktan destek çıktığını gördüğü sürece, bu ülkenin, anayasal düzeninin bütün çivilerini yerinden oynatmaya hak görüyor!

Assa, kesse, biçse, yıksa... hakkı.. değil mi ki sandıktan destek çıkıyor!

AYM KENDİ VARLIĞINI SAVUNDU

Ama, Anayasa Mahkemesinin HSYK’nın, yargı üzerinde bütüncül bir siyasi kontrol getiren ve yargıyı tamamen bakana ve hükümete bağlayan kararları iptal etmesi, özgürlükçü diye alkışlanıyor..

Ben ise şöyle düşünüyorum: Anayasa Mahkemesi bu iptal kararlarıyla, aslında tamamen kendi varoluşunu savundu, varoluşuna sıkı sıkıya sarıldı, orada kukla, şeklen oarak varolması gerektiğine ilişkin iktidar saldırılarına karşı karşı durdu. Bu da çok iyi bir şey, hukuk kenarından köşesinden işleyecek demektir..

Durmasaydı, esas o zaman Anayasa Mahkemesi’nin fiili olarak olmadığından ve varlığının tamamen ortadan kaldırıldığından bahsedecektik.

HUKUKUN MİLLİYETİ

Yeri gelmişken es geçmeyelim bu köşede: RTE, Twitter yasağının kaldıran AYM’ye yaptığı eleştirilerden biri de “kararı milli bulmadığı” idi.

Aslında Başbakan bu ifade ile evrensel hukuku, ülkemizin bağlı bulunduğu ve imza attığı evrensel hukuk kurallarını, örneğin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) ve benzeri kurumları da tanımadığını dile getiriyor, “saygım yok, ama mecburiyetten uyacağız”.. Elinden gelse, fırsatını bulsa, imkanı olsa, küçük bir aralık görse, hepsini elinin tersiyle itecek bir lider var karşımızda..

Ama çok şükür, böyle bir olasılığı sıfır.. Söylenip duracak ama uyacak ve parmağını bile kıpırdatamayacak!

Türkiye bunları aşmış bir ülke, kendisi de bunun farkında..

“Karar milli değil”, son yıllarda herhalde Türkiye’nin bağlı bulunduğu küresel ilişkiler ağında ve hukuk sisteminde, bugüne kadar edilmiş en komik laflardan biri olsa gerek..

Ülkenin çıkarlarını savunabilirsin.. ekonomik ve siyasal hangi çıkarlarını savunduğu tamamen tartımalı olan bir iktidar, sıra özgürlükleri savunmaya gelince “bu milli değil” demek gafletinde bulunabiliyor.

Ne desek boş, biliyorum, ama yazıp duracağız..

Ta ki kafalara dank edinceye kadar..

--14 Nisan 2014 Pazartesi / Bilim ve Siyaset – Cumhuriyet

RTE İçin Yol Ayrımı..

Bu kadar siyasi kargaşalık var ortada.. İktidarın kucağına, Suriye’de kitlesel ölümlere neden olan kimyasal gaz bombası fitili çekilmiş olarak bırakılmış... uzaktan kumanda ile patlatılacak ama zamanını bilmiyoruz... Baş varlık nedeni, yasaların, icraatların Anayasa’ya uygunluğunu denetlemek olan Anayasa Mahkemesi’ni, tabii ki RTE topa tutmakla meşgul.. Çünkü, kendi yaptığı yasalar ve dile getirdiği sözler, bütün yasaların da üzerinde, uygunluğu ve doğruluğu tartışılmaz birer “üst yasa” niteliğinde.. Anayasa Mahkemesi de bizzat kendisi..

Ve biz kalkmış, Cumhurbaşkanlığına aday olacak mı gevezeliği yapıyoruz.. Yapalım bakalım, çünkü burası önemli bir düğüm..

***

 RTE- Gül arasında iki yılı aşkın süren bilek güreşi, Marmaray töreninde “genel anlaşma” ile sonuçlanmıştı (http://orhanbursali.blogspot.com.tr/2013/06/gul-sizce-nerede-ve-bu-resimler-ne.html).. RTE bir manevra ile Gül’ün dikenlerini etkisizleştirmişti.. Ama ayrıntılar belirsizdi.. Gül bu belirsizlikte tahammülünün sonuna geldi, yerel seçimler bitince, medya üzerinden mesaj gönderdi RTE’ye: Artık konuşalım şunu!

RTE ilk ipuçlarını verdi, ter döken koşan bir Cumhurbaşkanı! Herkes bunu, partidaşları dahil, “Çankaya’ya çıkacağının ilk –hatta kesin!- işareti” diye yorumladı. Evet bir güçlü işaret! Ama RTE henüz kararını vermiş değil, iki arada bir derede. Çıkmak mı kolay kalmak mı zor..

Cumhurbaşkanlığını tabii ki istiyor.. Cumhurbaşkanı olmadan siyasi hayatını kaparsa gözleri arkada kalacağı kesin. Ama ertelerse, burası Türkiye, bir daha rüyasını bile göremeyebilir... Ama...?

“Terleyen bir Cumhurbaşkanı” tarifi, hem Gül’e bir eleştiri.. Hem de eğer seçimini Köşk adaylığından yana koyarsa, kendini tarif.. Nasıl bir Cumhurbaşkanlığı yapacağına ilişkin.. Şimdi buna bakalım:

1)   Gül’den siyasi üstünlüğü, kazanırsa, seçimle gelmişliğini şüphesiz ki fazlasıyla hissettirecek ve kullanacaktır.

2)   Cumhurbaşkanlığının anayasal bütün görevlerini yerine getirecektir. Sık sık Bakanlar Kurulu’na başkanlık etmek dahil..

3)   Özetle, Bakanlar Kurulu’nu ve kim olursa olsun Başbakanı gölgede bırakacak bir siyasi kimlik sergileyeceği kesin.. RTE’den başka türlüsü çıkamaz.

***

Diyelim ki, aday oldu ve seçildi.. Siyasal beklentilere uygun davrandı.. Gül Parti başkanlığına getirildi, mesela Arınç geçici Başbakan olarak yeni hükümeti kurdu, bir ara seçimle Gül Bayburt milletvekili oldu, “Arınç hükümeti” istifa etti, Gül Başbakan olarak atandı ve yeni hükümeti kurdu.. Tabii, “siyasal etik” kuralları böyle işlerse..

Erdoğan’ın aynı zamanda gölge başbakan olarak davranmasını ve Gül ile derin çekişme yaşamasını beklersiniz..

RTE, beklentilere uygun davranmayabilir mi, Gül’ü dışlayıp parti başına ve başbakanlığa, bol miktarda var olan güvenilir bir emanetçiyi atar mı.. Bu yola saparsa, Gül’e büyük kazık atmış olur, parti de karışır.. Etik mi var siyasette diyebilirsiniz..

***

Dile getirilmeyen bir nokta var ki, yabana atılamaz: Aslında Arınç ve Parti’de pek çok Arınç gibi düşünen, mesela büyük propagandist, hakikatı yalan, yalanı hakikat gösterme ustalarından H. Çelik bile, Erdoğan’ın Cumhurbakanlığına adaylığını koymasını istiyor. Bise söyleyeyim: hepsi suspus gibi görünse de, Erdoğan’dan kurtulup rahat nefes almak istiyorlar. Hepsi RTE’nin karşısında ezilmişler, kendileri olamıyorlar, mesela Arınç fikirler ileri sürse derhal RTE tarafından düzeltiliyor veya bastırılıyor.. Medyaya yansıyan azarlamalar tutun..

Yani, RTE’nin Çankaya’ya adaylığını koymasını istiyorlar.. Seçilirse, hepsinin sahip olacakları yeni anayasal - yasal konumlarını kimyesey peşkeş çekeceklerini sanmıyorum.. RTE bir emanetçilerle siyaset yapmaya kalksa dahi, onların da işinin zorzolacağını şimdiden söyleyebiliriz.. RTE gücünü hep sandıktan aldı, emanetçiler iktidarlarını güçlerini nereden alacaklar?! Makara ile bağlı oldukları Çankaya’dan mı?!

Gördüğüm kadar, RTE Çankaya’ya çıkarsa, orada dökeceği ter kadar, hükümetle ve parti ile sorun yaşayacaktır.

***

Bunların hepsi, RTE’nin neden Çankaya için kolay karar veremediğinin göstergeleridir. Bu saatten sonra Anayasal değişiklik yapabilmesi, örneğin partili cumhurbaşkanlığını kabul ettirebilmesi imkansız gibidir.

RTE şöyle düşünebilir: Kazanırım, beş yıl Çankaya’da kalırım, 2019’da sonra yeniden Başbakanlığa soyunurum, 2023’te başbakan olarak Cumhuriyetin 100.yılına girerim..

Varın yapsınlar: Türkiye, bütün bu hesapları altüst edecek büyük dinamiklerle, dönüşümlerle, olaylarla dolu.. Yerel seçimlerde 2,5 milyon insanın RTE’den desteğini çekmesi ilk büyük işarettir.. Bu gelişme sürecektir.. Siyaset, içeride ve dışarıda hangi süreçleri ülkenin ve siyasetçilerin önüne koyar, kestirmek zordur. Ama mutlaka koyar.. RTE’nin ev hesapları çarşıya uymaz..

***

Ben hâlâ RTE’nin Çankaya’ya adaylığını koymaktansa, Başbakan olarak kalma olasılığının da güçlü olduğunu düşünüyorum.

Bugüne kadar Başbakan olarak yaptığı bütün güç birikimini, (MİT Yasası dahil) kendisi kullanmadan nasıl rahat edecek? Bunları Gül veya başkası için mi yaptı dersiniz...

Bu nedenle, çıkmak mı zor kalmak mı.. Hangisi acaba RTE’nin en çok siyasi yararına olur? Çankaya’ya bir daha çıkamama olasılığını mı göze almalı, yoksa bu şansı kullanmayı şimdiden denemeli mi..

Tabii, Cumhurbaşkanlığı seçim sonucu ne olur, bence tartışmalıdır.. 4 ay içinde seçmen kaybı sürerse, BDP’nin mutlak gözüken desteği yetişmeyecektir..

Görüne o ki, herkes ilk turda kendi adayıyla çıkacaktır.

CHP ise, ilk turda da, MHP ve diğerlerinin de destekleyebileceği bir adayla...

---13 Nisan 2014 Pazar / Bilim ve Siyaset – Cumhuriyet

Ankara’nın Boynundaki Kalın Halat/ Suriye ve Kimyasal Gaz

Önce şunu belirtelim: Amerikalı gazeteci Seymour Hersch boşa yazmaz... Hayır, Pulitzer Ödüllü bir gazeteci olduğu için değil sadece, elinde bir takım sağlam veriler olmadan, bu yaşına kadar başarıyla südürdüğü gazetecilik kimliğini ateşin içine atmaz. Bazı inşa edilmiş hayatlar, bizdeki gibi o kadar ucuz değildir..

21 Ağustos 2013’de Suriye’de Şam yakınlarında Guta bölgesinde atılan kimyasal gaz sonucu başta çocuklar olmak üzere 2000’e yakın insan ölmüştü..

Hersch, epey bir süredir yazıp çiziyor taa geçen Aralık’tan beri: Gazı Türkiye verdi, diye. Şimdi yeni bir yazı ile konuyu yeniden gündeme taşıdı..

Adam haklı mı? Gazı bizimkiler mi ver? Verdiyse neden verdi?

Daha dün, Suriye’ye girmek için, “bir kaç füze attırırız, Süleyman Şah türbesine bahane yaratırız” diyen MİT Başkanı, Dış İşleri Bakanı ve Müsteşarı ile Genel Kurmay İkinci Başkanının katıldığı toplantıda, sızan konuşmaları öğrendikten sonra akla gelmez mi:

Acaba bizimkiler, Esad’a karşı bir askeri müdahalenin zeminini hazırlamak için, kimyasal gaz vermiş olabilirler mi?

***

Biraz geriye gidelim.. 2012, ABD’nin Suriye’ye müdahaleyi yoğun tartıştığı yıldı.

RTE+Davutoğlu, Esad ile bütün köprüleri atmıştı, kendisine 2 ay ömürler biçiyordu. Suriye sınırına askerler kaydırılıyordu.. Suriye’nin tıpkı Irak’taki gibi üçe bölünmesi tarışılıyordu.. RTE-Davutoğlu Suriye’yi Türkiye’nin doğal yayılma alanı ilan ediyor ve de göğüslerine “savaş kahramanı madalyası” takmak için hazırlık yapıyorlardı..

Fakat, ABD’nin Orta Doğu politikası zaman içinde daha gerçekçi bir zemine oturdu, Irak’ın ve Suriye’nin parçalanmasının, hiç de Amerikan çıkarlarına uygun düşmeyeceği, bu sürecin İran’a yarayacağı, bölgenin islami köktendincilerin üssüne dönüşeceği görüldü..

Bizimkilerin de etekleri tutuştu: Bütün politikalarını Esad’ın bir askeri müdahale ile devrileceği hesapları üzerine kurmuşlardı... Bu durumda korkulu rüyalarına dönen Esat iktidarda kalacak demekti..

ABD, askeri müdahaleyi tek şarta bağlamıştı: Esad kimyasal gaz kullanırsa..

***

Ankara, fiili olarak Suriye’deki iç savaşa zaten müdahale ediyordu. TIR’lar MİT kontrolünde silah ve cephane taşıyordu. Tape olaylarında sızdı ki bugüne kadar 2 bin kadar TIR silah götürmüştü.. Esad, RTE ve Davutoğlu’nun en büyük travmasına dönüştü.. Mutlaka devrilip gitmeliydi.. 

Derkeeeennn.. 21 Ağustos 2003 tarihinde dünya sarsıldı. Esad kimsayal gaz kullanmıştı!

Tabii bizim gazeteler “Katil Esad” diye veryansına başladı.. “Gazı Esat atmıştı, iktidarını korumak için kimyasal gaz kullanmaya başlamıştı!”

İşte, ABD, daha önce yaptığı, “Suriye’ye Amerikan askeri müdahalesi sadece kimyasal gaz kullanımında gündeme gelir, bu bizim kırmızı çizgimizdir” açıklamasının gereğini yerine getirmeliydi ve hemen askeri müdahale yapılmalıydı, yoksa Şam’daki cani bütün halkı öldürecekti..

MİT RAPORU: EVET ESAD ATTI!

Ankara derhal açıklama yaptı: Gazı Esad’ın attığı kesindi.. Bizim MİT, olağanüstü bir çalışma ile iki günde hazırladığı bir raporla bunu “kanıtlıyordu”.

O kadar ayrıntı vardı ki, füzenin atılma açıları bile saptanmış, nereden fırlatıldığı bile belirtilmişti.

Rapor, RTE tarafından Putin’e bile verilmişti! Washington’a! Oysa ikisi de MİT raporunu ciddiye almamıştı

Bi dakka tabii! Dünya ise kimyasal gazı kimlerin attığını tartışıyordu henüz. Gazın atıldığı sırada Şam’da bulunan BM gözlemcileri hemen olay gerine gitmiş ve ilk açıklamalarında “Şam hükümeti tarafından atıldığına ilişkin bir bulguya ulaşamadık, sanmıyoruz” demişlerdi..

RTE, Davutoğlu ve medya borazanları ise yemin billah halindeydi..

Hey, bu ne acele, durun hele, diyorduk o zaman!

ABD ve müttefikleri de müdahale kararı da almıştı. Havadan bombalanacaktı sadece. Ama bizimkiler bunu yeterli bulmuyor, karadan saldırı yapılmadan sonuç alınamaz diyordu!

ABD NEDEN MÜDAHALE ETMEDİ?

Ama, ABD bir türlü harekete geçmiyordu, neden?

Hersch açıklıyor: “Harekâttan iki gün önce Obama yönetimini vazgeçiren şey, saldırının arkasında Esad rejiminin değil, rejime karşı savaşan El Kaide’ci El Nusra Cephesi’nin, daha önemlisi de Türkiye’nin bulunduğunun anlaşılmasıydı.”

Hatta bir Amerikalı yetkili şöyle bile demiş: “Türkiye hükümetinde bazılarının, Suriye içinde bir kimyasal saldırıyla Obama’yı kırmızı çizgi vaadini yerine getirmeye zorlayacağına inandığını biliyorduk.”

Derken, bu yılın ocak başlarında dünyanın bir numarayı teknoloji üniversitesi olan M.İ.T raporu açıkladı: Guta’daki kimyasal silahları muhalif guruplar attı... kimyasalı atan füzelerin en çok 2 km menzili vardı ve ancak Esad düşmanı muhaliflerin bölgesinden fırlatılabilirdi!

Bu süreçte, Esad temize çıkmıştı, üstelik kimyasal gazların kontrolünü Birleşmiş Milletler’e vermişti, gazlar imha ediliyordu. ABD Dış İşleri Bakanı Kerry, Esad’ın işbirliğinin övgüyü hakkettiğini söylemesi, RTE ve Davutoğlu’nu tamamen devre dışı bırakıyordu. Artık ortada, ABD’yi Suriye savaşına sürmek isteyen, veya “sen yapmazsan bana izin ver ben oraya gireyim” diyen bir Ankara vardı, ve bütün işbirlikleri yatmıştı.. 

Beyaz Saray’ın RTE’yi silişi Suriye ile oldu..

Peki, bu kimyasal gazı nereden edinmişti El Kaideciler?

Döndük başa, yani Hersch’ün yazdıklarına: “21 Ağustos 2013’te Şam’ın doğusundaki Guta banliyösünde meydana gelen kimyasal silah saldırısı, ABD’yi Suriye’ye karşı savaşa sürüklemek amacıyla Türkiye tarafından El Kaide’ye bağlı El Nusra Cephesi’ne yaptırıldı..”

Diken’e şöyle diyecekti: “MİT planladı, Jandarma sınıra kadar taşıdı.”

***

Bunu Hersch söylüyor tabii. Kaynaklarının da kuvvetli olduğunu belirtiyor..

Beyaz Saray kısmen yalanlıyor. Belli ki, Ankara ile bağlarını koparmak niyetinde değil.. 

Hele ki yerel seçimden galibiyetle çıkmışken RTE.. 

Ve Ukrayna meselesinde Rusya ile dalaşma zirve yapmışken... 

Ve Türkiye'yi gerektiğinde bir cephe savaşı için kullanma planları masadayken...

Eğer doğruysa Hersch (biliyorum şüphe etmeyenler çok!), Obama’nın elinde, Ankara’nın boğazına doladığı kalın bir ip var demektir..

--10 Nisan 2014 Perşembe / Bilim ve Siyaset – Cumhuriyet