Yedi düvel karşısında, totaliter bir iktidar sürdürülebilir mi?

Konunun en bamteline dokunacağız şimdi.. Soru başlıkta.. Siz ne düşünürsünüz?

Yedi düvel karşısında derken kastedilen şu: AB’ye aday, NATO üyesi, ABD ile ilişki içinde, Avrupa’nın dibinde, İhracatının büyük kısmı AB’ye, uluslararası anlaşmalara imza atmış, Avrupa Parlamentosu, İnsan Hakları Mahkemesi vb..  Bizim için 7 düvel bunlardır.

Bir otoriter yönetim, anayasasını tek adamın iradesine bağlamış, diyelim ki çoğunluk iradesi ile azınlığa dünyayı dar ediyor, haklar ve özgürlükler bir kişinin sözüne bağlı, var veya yok.. Yargı elinde... Ve ülkede güçlü İslami karakterli yönetim kurma azmi, siyasetinin temel ekseninde..

Böyle bir yönetim, temel ilişkiler içinde bulunduğumuz Batı tarafımızdaki coğrafyada sürdürülebilir mi?

Kabul mü red mi görür.. Bunu tartışmaya gerek var mı?

RTE’nın yönetim anlayışı Batımızda kabul edebilir mi?

Tabii ki hayır, ama bir yolu var!

Alman TV’sinde bir mizah programına konu oldu diye, Almanya büyükelçiliğini bakanlığa çağıran bir kafa yapısı, görüyoruz ki ancak alaylara ve sert açıklamalara konu oluyor: Avrupa Parlamentosu Başkanı: Bay RTE çok ileri gittiniz!

Yani batı coğrafyamızda, RTE’nin tasarladığı bir ülke ve rejimle var olmak imkansıza yakın.

Ama bunun bir yolu var: tam onların kulu kölesi, emir kulu olursanız, kullanışlı salak olacağımız için belki her şeye göz yumabilirler.. Arada sırada sopalanmayı da göze alarak.

İki seçenek

Coğrafyanın öbür tarafı da, bizi etkileyen savaşlarla dolu...

İki yol var: ya o savaş alanının gerçekten tam bir parçası olacağız... Çünkü doğumuz, güneyimiz, kuzeyimiz, bir savaş alanı ve çeşitli renklerde totaliterliklerle dolu. Dörtgenin ortası ve uzak kısımları ateş alanı, insanlar ölüyor, kaçıyor, ne yurtları kalıyor ne evleri barkları..

Bizi o bölgenin bir parçası yapmak isteyenleri anımsıyorum da..

Ya da ekonomi, demokrasi, insan kalitesi, bilim ve siyaset kalitesi, teknoloji üretimi gibi pek çok açıdan çıtayı iki katına yükselteceğiz.

Tabii ulusal bir seferberlikte! (Türkiye’de bunu yapacak politikacı ve partiler mi var diyorsunuz tabii ki, katılıyorum size).

Eğer bunu yaparsak, başarırsak, Doğumuzun karmaşasından 10-15 yıl içinde otomatik olarak koparız.

Kendimizin efendisi ve çekim alanı olabileceğimiz aslında tek seçenek bu.

Bu mümkün mü?

Evet temel soru budur: Bu mümkün mü? RTE’nin girdiği yol ve Türkiye projesi bunu mümkün kılmıyor.

Hayır, çünkü RTE çatışmadan beslenen bir lider. Birlik değil, parçalanmış bir toplum yapısı, ötekileştirdiklerini kendisine tabi kılacak ve yok edecek bir politik anlayışın simgesi.

Cumhuriyet devriminin ürettiklerini tersine çevirecek, Cumhuriyet karşıtlarının iktidarını kuracak.

Bu bir iç savaş konusudur. Bu savaşı “hukuk ve yargı düzenlemeleri” ile, yani tepeden sivil darbe ile kazanması olanaksıza yakın. Ama adeta bunu sonuna kadar denemeye eğilimli gözüküyor.

Dolayısıyla, bu ülke iç sorunlarla cebelleşecek bir yapıya sahip.

Yani, bir ulusal program üzerinde barış içinde anlaşacak - uzlaşacak bir ülke yapısı sıfır.

Doğulaşma olamaz

Bölgenin çekim alanı ve kendisinin efendisi olma seçeneği, en azından şimdilik ötelenmiş, Kaf Dağı’nın ardında bir düş.

RTE’nin ülkeyi “doğululaştırması”, yani RTE totaliterliği çok kısa bir süre mümkün olsa da, bunu iki yıl sürdürmesi bile mümkün değil.

Şüphesiz burada altını çizdiğimiz temel başka bir düşünce şu: mesele salt Batılı ilişkiler içinde bir RTE otoriterliğinin sürdürülemezliği değil, aynı zamanda 90 yıllık bir ülkeye RTE planını 14 yıl içinde giydirmenin de mümkün olmadığı.

RTE gördüğü düşü gerçekleştirmeye kalkıyorsa, bu ülkeye, insanlara yazık olacak. Bu ya herro ya merro anlayışının dışa vurumu olur. Ülke zor toparlanır.

Başka noktaları da var sürdürülmezliğin..

Üçüncü seçenek

Ülkeyi buradan taşıyalım! Ülke bir yüzer gemi gibi olsa, derim ki bu coğrafyadan Türkiye’yi çekip götürelim.. Bunun teknolojik olanaklarını tartışalım. Şöyle Akdeniz’in ortasına doğru!

Cebelitarık boğazından çıkamayacağımıza göre!

5 Nisan 2016 Salı / Bilim ve Siyaset - Cumhuriyet, Orhan Bursalı

Çok özel şeyler üzerine çıplak konuşmalar

Yazılır mı yazılmaz mı bilmiyorum ama çıplak şeyler konuşulmaya başlanmış da haberim yok.

İlk, Kılıçdaroğlu’ndan 13 Mart’ta İzmir’de gazetecilerle sohbette söylediklerini okuduğumda bir kenara not etmiştim fakat üzerine yazma gereğini duymamış ve kendime demiştim ki, “yok bu noktaya gelemezler..”

Kılıçdaroğlu demişti ki: “Türkiye bir dikta yönetimine doğru gidiyor. Temel alt yapısı oturtuldu zaten.”

Burası tamam, görüyoruz, devlet parti devletine dönüştürüldü, her otoriter rejimin yaptığı ilk iş. RTE bunu iktidara ilk geldiğinde söylemişti “Devlette bizimle çalışacak olanlar vücud dilimizi öğrenmek ve buna uygun hareket etmek durumundalar..” Ben de bir makale yazmıştım. O zaman kimse bu sözlerin üzerinde durmamıştı, tabii ki iktidarla uyumlu olacak bürokratlar falan düşünmüşlerdi.

Yargıda uyum tamam

Geldiğimiz yer uyumun hemen her noktada sağlandığıdır. Hukukta uyumu, Anayasa’ya aykırı bir yasa ile HSYK değişikliği ile sağladıktan sonra, tamamen siyasetin denetiminde sulh ceza hakimliklerini kurdular, yaygınlaştırdılar. Adalet Bakanlığının isteğiyle kurulan yapılar. İtiraz hakkını bile bir üst mahkeme değil yan odadaki falanca nolu Sulh Ceza hakimlığı karara bağlıyor!

Otoriter rejimin altyapısını hukuk aleti oluşturuyor demiştim. Kendisinin sandıktan çıkmasını sağlayan düzenin belkemiği Anayasa’yı ve Anayasa Mahkemesi’ni bile takmamak, kurulan mahkemelerin amacını da gösterir. Mahkemelere emir vermeler neyin nesi.. Dikta, hukuk altyapısı ile oluşturuluyor.

Ama Kılıçdaroğlu’nun söylediği başka bir şey vardı: “Şu anda gayet net söylüyorum. İktidar yani Adalet ve Kalkınma Partisi iktidardan gitmemek için siyasi cinayetler dahil, her şeyi yapabilecek pozisyonda şu anda..”

Evet iktidarda kalmak için her şeyi yapabilir, fakat bu yapabilirlikler içine siyasi cinayet işlemeyi de kattığınızda, ortaya yeni bir durum çıkar.

Öldürülmekten korku mu?!

Geçen gün siyasetle yorumla uğraşan iki yazarla sohbet ediyoruz. Onlardan biri, AKP saflarında olup ta girilen yoldan büyük kaygı duyan başta gelen siyasetçilerin de, AKP’ye alternatif ciddi bir siyasi partiye önderlik etmekten korktuklarını dile getirdi.

Korkularının nedenini sordum. Yanıtı tüylerimi ürpertti: Öldürülmekten!

Yani AKP’nin içinden ciddi oy toplayacak bir siyasal yapı, yokedilmesi gereken en büyük düşman mı!

Birden, AKP çevresinden, artık liderliğe eleştirel duran gazeteci ve yazarların, bir bir sokağa atıldıkları aklıma geldi. O zaman, “en çok tahammülsüz oldukları, kendi içlerinden çıkıp da lidere hoşnutsuz yaklaşanlar düşman sayılıyor” demiştim.

“Partiyi bölmek”

 “AKP iktidarından yana olmak” yetmez, esas olan lidere bağlılıkta en küçük bir yalpalama geçirmemek.. Geçirdin mi, liderliğin küçük büyük topları derhal senin ne namussuzluğunu ne satılmışlığını bırakıyor.

Yazar veya gazeteci, bunlar bugün kenara atılabilir, haşlanır sopalanır; ama esas “partiyi bölücü” bir yapı oluşturmaya davranacaklara karşı, partiyi iktidardan düşürücek tam hainler olarak, bir IŞİD kafası, faşizm ve diktatoryanın yaklaşım.

Bu nedenle mi siyasal cesaret sıfır! Büyük bir olasılıkla! Bu kadar diyeyim...

Umarım muhalefette de gözlenen dillendirilen ataletin ardında böyle bir korku yoktur.

“İktidarı bırakmamak için her şeyi göze alırlar” düşüncesinin altından bakın neler çıkıyor. Milletin ağzı torba değil ki büzesin. Bize de dedikodusunu yapmak düşüyor!

Ama iktidarda büyük siyasal kararlığın, gözü karalığın, yasal ve anayasal hiçe saymaların da bir nedeni, başka bir açıklaması olmalı.. Ama benim rrayıp da bulamadığım.. Türkiye’yi büyük olaylar mı bekliyor dersiniz..

Biliyorum, “Yedi düvel karşısında, totaliter bir iktidar sürdürülebilir mi” yi sorup duruyorsunuz.

DERGİ BAYİLERDE

Herkese Bilim Teknoloji dergisi pek çok yerde bulunamıyor. Aslında satıcılar dergiyi henüz tanımıyor; kendilerinde var, ama onu gazete eki sanan ve tezgaha çıkartmayan çok. Israr edince buluyorsunuz. Herkesebilimteknoloji.com internet sitesinde dağıtılan tüm bayilerin listesi var, oradan izleyin lütfen..

4 Nisan 2016 Pazartesi / Bilim ve Siyaset - Cumhuriyet

Askerle ittifak nereye kadar, Yeni Kuruculuğun iki aleti

Sürdürüyoruz: Bugünkü koşullarda RTE askeri yanına alarak yürüyor, ve kendiin sağlama alıyor dedik. Asker için öne çıkan en önemli konu, ülkenin üniter birliği, RTE de bu noktada bir ittifak var. Zaten RTE çoktan bu noktaya gelmişti. Yiğit Bulut’u danışmanlar kadrosuna katmasından öncesi, “milliyetçilik” politikasına dönüşün tarihi olarak belirtilebilir.

Ama RTE’de genellikle vardı milliyetçilik görüntüsü, ve MHP’ye yönelik “yutma” politikasının, tek kurtuluş şansı olduğunu biliyordu. Tek kurtuluş? Yani Meclis’te anayasal çoğunluğu ele geçirme ve istediği otoriter rejimi kurma açısından..

Milliyetçilik aleti

RTE’nin kaç yıldır planı: MHP seçmenini çekerek partisini yüzde 10 barajı altına itmek... HDP’yi de safdışı bırakmak.. Bunları yapabilir mi bilmiyoruz, ama yapmak için herşeyi sonuna kadar deneyecek.

Önce Meclis’te Anayasayı oylatacak, hayır yanıtı çıkacak ve Eylül-Kasım arası genel seçime gidecek: Ey halkım gördüğün gibi Meclis’te engel koyuyorlar, sana geliyorum, millet iradesi sensin, senin dediğin olacak... bu belalardan ancak Başkanlık Rejimi ile kurtulabiliriz, ben sizi selaha çıkartacağım ve sen her zaman karar verici olacaksın referandumlarla diyecek..

Yani popülarizmin doruk noktasını yaşayacağız. Meclis’ten ağırlıklı olarak red yanıtı çıkması muhtemel. Seçime hazırlanın..

İki değişim ve savaş aleti

PKK’ya karşı savaş ve üniter birlikte ittifak iyi de..

RTE’nin bütün bu politikası, Atatürk Cumhuriyeti’ni sona erdirme ve “Yeni Türkiye” ve “Yeni Cumhuriyeti” kendisiyle başlatmaya yönelik. Sadece bu kadar değil! Toplumu iyice muhafazakar, siyasal İslamcı mengeneye sıkıştıracak. Bütün otoriter rejim ve toplumların vardığı noktadır, özellikle İslam coğrafyasında..

İstendiği gibi güdülenebilecek çoğunluk bir toplum yaratma bunu da toplumun diğer bölümleri üzerinde yok edici bir baskı unsuru olarak kullanma isteği, arzusu veya ütopyası.. Bu böyle bir düzende asla kaybedilmeyecek bir iktidar hülyası..

İttifaklar birer birer yok edilir!

Peki asker ile ittifak nereye kadar ve nasıl?

Bütün ittifaklar geçicidir! RTE’nin 14 yıllık geçmişinde beraber yola çıktığı, sonradan kol kola girdiği, ama hepsini terkedip “düşman” ilan ettiği, kendi yakın arkadaşları dahil hepsinin birer birer defterini dürdüğü bir süreci hep birlikte yaşadık.

Kimsenin kuşkusu olmasın, sonra da sıra askerin “siyasal İslamileştirmesine” gelecek.

İktidarda, hedefine varmak için her aracı, altını çiziyorum, her aracı kullanan, kullanacak olan, hemen her şeyi göze alan, bir yeni durum var. Cumhuriyet bugüne kadar yaşadıklarının çok ötesinde bir aşama ile karşı karşıya. Bugüne kadar kuşku içinde gözlemleyerek ve derin kaygılarla yaşadıklarımızı aşıyor her şey.

Mesele “PKK ile savaş” ve üniter birliğin çok ötesinde, derinliklere sahip.

Zamanı dar, çok dar

Sıkışık bir zaman dilimindeyiz. Ya bir –iki – üç yıl içinde amaçlarını gerçekleştirecek, ya da yeni bir dönemin sayfası açılmasına yol açacak bir politik figürün sahne oyunlarını izliyoruz.

Yeni Kuruculuk iddiasındaki irade, savaşını, hukuk aletini ve şimdilik sahip olduğu görülen sandıksal ve sistemsel çoğunluğu kullanarak sürdürüyor.

Bütün şiddetiyle.. Her şeyin çok çabuk değişimine açık ülkede, artık zaman fazla değil.

Çünkü, iktidarın dışındaki, ve iktidarının oyun alanını daraltacak olaylar çok hızlı seyrediyor.

Bunlarla yarın baş etmek çok daha zorlaşacak. Zamanın darlığının temel nedeni de bu.

Kısa dönemli hesaplar, orta vadeli ve stratejik düşünme eksikliği, kısa zaman içinde yaşadıklarımızın esiri yapıyor herkesi. Ve kurumları da.

Tabii  “Yedi düvel karşısında iktidar sürdürülür mü”, sorusu da var. Buna bakacağız..

3 Nisan 2016 Pazar / Bilim ve Siyaset - Cumhuriyet

RTE, PKK’ya karşı savaşla “askeri” kazandı

Durumu seri analizin dördüncüsündeyiz, önce bunu anımsatayım da..  iktidar yandaşlarından kafası epey kalınlar “darbeye kaldın..” benzeri mesajlar atıyor.. Ben de onlara diyorum ki “ne o, darbe ile yıkılacağız korkusu mu kapladı içinizi..” Bütün bunlar bir tarafa, darbe haberlerini çıkartan ben değilim. Ortalığı kaplayınca bu haberler, durumu incelemeye aldım J. Bu köşenin geleneğidir siyasi durum analizi. Çıplak, net, sözünü sakınmadan..

Bir de, darbe açısından bakarak, memleketin içinde bulunduğu siyasi, sosyal, iktidar oyunları durumunu da tahlil etmiş oluyoruz.

Salı günkü yazının sonunda “RTE, 180 derece çarkla bir sürü şey kazandı. Ama kazandığı en önemli şey neydi dersiniz? Ve Atatürk Cumhuriyetinin yıkılması ne oluyor?” demiştik. Buradan gireceğim..

Askeri kazandı!

En azından konjonktürel olarak, yani şimdiki koşullarda, asker-RTE bütünlüğü var!

Asker RTE’nin arkasında! Bir zamanların Genelkurmay Başkanı Doğan Güreş’in Başbakan Çiller’e dediğini anımsayın: “Tak emrediyor, şak yapıyoruz..” Asker, kendisine yapılan tarihte eşi benzeri görülmemiş, çok ağır kayıplar verdiği operasyonları çaresizlikten sineye çekti. Yedi düvel askerin karşısındaydı da ondan. Avrupa, ABD ve Türkiye’nin çoğunluğu.. Gözünün önünde PKK’nın bugün operasyon yapılan kentleri nasıl işgal ettiğini eli kolu bağlı seyretti. PKK her zaman askerin en duyarlı olduğu konudur. 40 yılın ayrıntısına girmeye gerek yok: Her açıdan!

Tek vatan, tek millet, tek komutan

RTE Harp Akademileri’nde yaptığı konuşmada, emir komuta zincirinin ve bu zincirde birlik beraberliğin en üst düzeyde tutulması gerektiğini belirterek, askerin tatamen benimseyeceği şunu söyledi: “tek millet, tek bayrak, tek vatan, tek devlet. Sizlerin huzurunda buna bir de tek ordu, tek komutan vurgusunu da eklemek isterim.”

Tabii, bir şey daha söyledi ki, bunu hiç bir Cumhurbaşkanı o kürsüdeki konuşmasında askere anımsatma gereğini duymamıştı:

Başkomutanınız benim

“Başkomutanlık TBMM’nin manevi varlığından ayrılamaz ve Cumhurbaşkanı tarafından temsil olunur.. Genelkurmay Başkanı, silahlı kuvvetlerin komutanı olup, savaşta Başkomutanlık görevlerini Cumhurbaşkanı namına yerine getirir.. Buna göre, burada bulunan tüm subaylarımız, Türk Silahlı Kuvvetlerimizin tüm mensupları, Başkomutan sıfatıyla benim yakın mesai arkadaşlarımdır.. buradaki her bir subayımızın benim için öz kardeşimden, öz evladımdan, yakın çalışma ekibimden en küçük bir farkı yoktur. Sizler gibi yiğit, cesur, eğitimli, bilgili, dirayetli ve sadakatli mesai arkadaşlarına sahip olduğum için ne kadar iftihar etsem azdır.”

Asker içinde bu sözleri içselleştirmeyecek pez az kimse vardır. Asker PKK’ya şehitler veriyor, bu savaş koşullarında hele Cumhurbaşkanı onlara böyle konuşma yapıyor. Olayın duygusallığı 90’larda! Bir de onların esas başkomutanı da kendisinin olduğunu anımsatarak!

Otoriteleşmede dokunulmazlık zırhı

Ordu, en tepeden en alta, başkomutan olarak kimi bilir? Hadi anımsayın! RTE kendisini Atatürk’ün de yerine geçiriyor. Tabii askerin bu kadarını gülümseme ile karşıladığını da kestirebiliriz!

Yeri gelmişken şunu da belirteyim: RTE, hiç bir müttefikinin kalmadığı hatta yıkılıp gitse şu adam düşüncesinin dışta bile en yaygın olduğu bu koşullarda, Ordu ittifakı ile kendisini sağlama da alıyor.

Neye karşı? Öncelikle ve özellikle, otoriter rejimini kurmada, adeta bir “dokunulmazlık” inşa ediyor.

Kaldı geride, “Atatürk Cumhuriyeti” ve Ordu.. ve “Yedi düvel karşısında iktidar sürdürülür mü”.. Pazara artık.

HERKESE BİLİM TEKNOLOJİ

Cumhuriyet Bilim Teknoloji, Herkese Bilim Teknoloji olarak hayatını sürdürmeye başladı. Web sitesi iki haftadır yayında: herkesebilimteknoloji.com Bugünden itibaren İstanbul’da, yarın da tüm Türkiye’de, gazete bayilerinde, Migros, Carrefour gibi zincirlerde ve DαR, Nezih, Remzi gibi yüzlerce kitapevinde aynı isimle 24 sayfa haftalık dergi olarak satışa sunuldu. Çok iyi bir dergi hazırlandı. Bilimi okurlar yaşatacak.. Destek vereceğiz...

İKİ BİLGE KONFERANSI

Doğan Kuban ve Bozkurt Güvenç hocalarımızın her ayın ilk Cumartesi konferansları, Bahçeşehir Üniversitesi Beşiktaş Kampüsünde sürüyor. Bu Cumartesi saat 17.00’de orada olacağız. Bu ayın konusu çok ilginç: 90 yaşlarını devirmiş hocalar, bu yaşlarından geleceğe nasıl bakıyorlar? Bekliyoruz herkesi.

31 Mart 2016 Perşembe / Bilim ve Siyaset - Cumhuriyet