FATİH Projesi Üzerine Rapor

25 Nisan 2014, CT Gündem, sayı 1404

Sabancı Üniversitesi bünyesinde bulunan ERG (Eğitim Reformu Girişimi), FATİH projesi olarak yürürlüğe konan, “Eğitimde Fırsatları Artırma ve Teknolojiyi İyileştirme Hareketi” üzerine bir rapor yayımladı… Raporun adı, FATİH Projesi Eğitimde Dönüşüm için bir Fırsat Olabilir mi? Politika Analizi ve Önerileri..

Rapor, henüz bu model üzerine ülkemizde edinilen deneyimleri kapsamıyor. Dünyadaki uygulamaları inceliyor, oradaki deneyimleri aktarıyor ve ülkemizdeki projeyi çeşitli yönleriyle sorguluyor, projeyi kapsamlı olarak anlamaya çalışıyor da denebilir. Çünkü projenin amaç ve hedefleri konsunda, pek çok belirsizlikler var..

ERG gibi, eğitim konusunu yıllardır izleyerek, bilgi biriktirerek, eleştirerek giderek uzmanlaşan bir akademik kurumsal yapının, okullarda eğitimi mi dönüştürecek, öğrenme biçimine mi köklü bir reform getirecek, toplumsal ve ekonomik yararları ne olacak gibi pek çok sorunun yanıtları belli olmayan böyle büyük bir projeyi izlemeye başlaması önemlidir..

FATİH, tüm eğitim sistemini kapsamaya yönelik olması nedeniyle, dünya çapında büyük bir proje. Benzer projeler bazı küçük ülkelerde, bazı ülkelerde de eyalet, kent veya pilot düzeyde uygulanmakta, öğrenmeye ve eğitim ile öğrencinin niteliklerine yaptığı olumlu ve olumsuz katkılar anlaşılmaya çalışılmakta.

Proje, 21.yüzyıl bilgi toplumuna yönelik insanı yetiştirme düşüncesini de içinde barındırdığı için, önemi büyük.. Acaba, amaca uygun bir reform niteliği taşıyacak mı, yoksa siyasetin oyları toplama malzemesi olarak mı kalacak…

***

Raporda “FATİH’in öğrencilere en iyi öğrenme çıktılarını verebilmesi için; projenin öğretmen ve öğrenci deneyimlerinden sürekli beslenmesi, geri bildirimlere açık olması, şeffaf yönetişim, bağımsız izleme ve değerlendirme çalışmalarıyla desteklenmesi gerektiği” belirtiliyor.

Rapor şunlara da bakıyor: Kullanlan teknolojiler eğitimi dönüştürabilecek mi? Toplumsal dönüşümde, teknoloji geliştirmede, ekonomide katkıları olabilir mi?.. Dünyadaki bazı örneklerinden elde edilen bulguların, “bire bir teknoloji programlarının öğrenci ilgi ve katılımını etkilediğine, disiplin sorunlarını azalttığına, öğrenci merkezli sınıflara geçmeye olanak tanıdığına” dikkat çekiliyor.

***

Raporda deniyor ki, (özetliyorum):

* Konu hakkındaki yaygın görüş, tablet ve akıllı tahta uygulamasının büyük ölçüde politik bir adım veya yerel sektörü ve harcamayı teşvik amaçlı bir ekonomik büyüme stratejisi olduğu yönünde.

* FATİH’in internet sitesi gibi kaynaklarda erişim, eşitlik ve eğitimin çağdaş hale getirilmesi gibi kapsamlı hedeflerden bahsedilirken, bu özel donanım tercihinin bahsi geçen hedeflere ne bakımdan uygun olduğu açıklanmıyor.

* Kuşkusuz ki, okullara yapılacak tüm katkılar, özünde eğitimde dönüşümü amaçlar. Ancak, katkıların gerektiği biçimde tasarlanmış ve desteklenmiş olup olmadığının, nihayetinde de hedeflere ne ölçüde ulaşıldığının değerlendirilebilmesi için bu çalışmaya ilişkin hedeflerin somut biçimde belirlenmesi gerekli.

 * “Her çocuğa bir tablet bilgisayar” verileceğinin Nisan 2011’de, Başbakanlık seçimlerinden iki ay önce duyurulmuş olması, FATİH’in büyük ölçüde siyasal bir adım olabileceği görüşünü güçlendirmekte;

* Eğitim sisteminden veya velilerden belirli bir talep olmaksızın tasarlanan FATİH’in maliyeti yüksektir; kapsamlı bir planlama olmaksızın uygulamaya geçildiği durumda, önemli bir başarısızlık riski var. Eğitim alanında başka pek çok öncelik varken ve de eğitim kalitesini artırmanın öğretmen eğitimi, erken çocukluk eğitimi veya ikili eğitim uygulaması yapılan okulların sayısının azaltılması gibi çok daha kesin yollara yatırım yapılmadığı biliniyor

* Uygulanabilirliği tartışılır olsa da; başlangıçta ekranların % 50’si, entegre devrelerin % 30’u ve pillerin % 70’inin Türkiye’de üretilmesinin planlandığı da söylenenler arasında. Yabancı firmalar, Türkiye’de üretim veya ARGE merkezi kurmaları koşuluyla FATİH kapsamında donanım tedarik süreçlerine katılmaya teşvik edilmekte.

* FATİH’e yapılan toplam yatırımın etkisi kuşkusuz eğitim sistemini de dönüştürecek; ancak bu dönüşüm, FATİH’in çıkış noktası mıdır? Bir MEB yetkilisi: “Biz eğitim için belirlenen hedeflere en iyi uyan teknoloji nedir bakmıyoruz, eğitimi, verilen teknolojiye uydurmaya çalışıyoruz.”  

* Eğitim teknolojilerine yapılan yatırımlardan genellikle şu gibi çıktılar beklenir: Öğrencilerin ilgi ve katılımının ve öğrenciler arasında işbirliğinin artması ve gelişmesi; bireysel cihazlar ve bireyselleştirilmiş içerikler aracılığıyla öğrenci merkezli pedagojinin benimsenmesi; e-kitaplar sayesinde basılı ders kitabı maliyetinin azaltılması; oyun ve simülasyon gibi görsel, işitsel ve kinestetik öğrenme araçlarının daha çok kullanılması; öğrencinin gelişiminin izlenmesi.. ama dünyada henüz bu çıktılardan sadece birkaçı bire bir tablet uygulamaları sonucunda elde edildi..  

* Teknolojinin tek başına okul düzeyinde çıktıları iyileştirmeyeceği, BT’nin ancak gerekli tüm desteklerin sağlandığı bir yapıda gerçek anlamda etki yaratacağı konusunda fikir birliği var.  

* Teknolojiye yapılan yatırımın etkili olmasını sağlayan bazı kilit etkenler, siyasi irade; ulusal ve okul düzeyinde değişimi destekleyen güçlü bir kurumsal yapı; donanım, yazılım ve içerik dahil olmak üzere teknolojiye ilişkin doğru tercihler yapılması; öğretmenlerin mesleki gelişimine gereken önemin verilmesi; izleme ve değerlendirme kültürünün yerleşikleşmesi olarak sıralanabilir. Gelişim aşamasında olan FATİH, bu etkenleri ne ölçüde ele alıyor?

* FATİH için ulusal düzeyde net ve ölçülebilir bir vizyon söz konusu mu? Bu önemli yatırım ile ekonomik, toplumsal, siyasal veya eğitimde dönüşüm arasından hangisine odaklanıldığı net değil.

* Tabletlerin öğrenciler arası işbirliğini ve etkileşimli öğrenme süreçlerini tetiklememe; öğrencileri bireysel odaklı çalışmaya yönlendirme riski vardır. Halbuki, işbirlikli ve proje temelli bir öğrenme biçimi, “bilgi toplumu” ve “21. yüzyıl becerilerine” yönelik eğitimin ana bileşeni olduğu biliniyor..

***

FATİH daha çok izlenecek.. Gelecek Cuma yeniden birlikte olmak dileğiyle..

Bu işi Bitirelim: RTE Duvarı ve Gül

Neden Gül- Erdoğan ayrılığı üzerinde duruyorsunuz bu kadar, önemli mi? Ha o ha öbürü, ne farkeder.. Bunlara mecbur muyuz... 6 Ok için yazacaktınız ne oldu...

Evet, yeni 6 ok önerisi üzerine yazacağım.. CHP üzerine de.. Önce şu işi bitireyim: Politika ayrıntılarda gizlidir.. AKP’nin ileride nasıl ve hangi rüzgarları yelkenine doldurarak seyredeceğini bugünden okumak mümkün olabilir. Siyasette hiç bir şey “bütünlüklü” değildir, yaşadığımız zamanın bir aralığında bize öyle gözükür; tıpkı şimdi RTE-Duvarında olduğu gibi.. ama herşey parçalanmaya, ayrışmaya mahkumdur, hele hele bir kitle partisinde farklı görüşlerle birlikte değil de, salt kendi tekçi kendi görüşüyle ilerlemeye çalışıyorsa birileri..

Dün RTE, Gül ile oturup anlaşırız, ilk görüşmemizi bu hafta yaparız, dedi. Bu Gül’ü tamamen safdışı bırakması halinde, partide kendi dışında ciddi bir potansiyel güç birikimine yol açacağını gördüğüne işaret eder. Gül’ü dışlamaktansa bir şekilde entegresyonu deneyecek anlaşılan.. Gül’e yönelik yazıyla, bu kez görüş faklılığını vurgulayacağım. Bildiğimiz şeyler gibi, ama toparlamakta ve kayda geçmekte yarar var..

***

Gül, hangi konularda RTE’den ayrılıyor? Bunlar “ufak tefek” şeyler mi, yoksa hepsini bir araya getirdiğimizde, çok farklı bir politik fotoğraf mı ortaya çıkıyor.. Yoksa bu farklılıkların, “dava arkadaşlığı”, “yol kardeşliği”, “din kardeşliği” gibi, ikisinin de üzerinde varsayılan ve ileri sürülen bir “politika üstü şey” karşısında önemi mi kalmaz? Çünkü, ikisi arasında farklılığı vurguladığınızda, bazı AKP yandaşı çok bilmişler ne olduğu pek anlaşılmayan o gizemli “dava”nın birleştirici gücünü ileriye sürüyor hemen.. O “dava” nedir bilemem. “Gizli bir şey”se, yazarak anlamaya çalışırız! Ama şimdi işimize bakalım!

***

Yolsuzluk ve Rüşvet, önceki yazının konusuydu. Gül’ün bu konulara bulaştığına dair bir şey duymadık.. Başbakanlığı, Dışişleri Bakanlığı döneminde de. Çizdiği profil, içinde bulunduğu iktidar çevrelerinde rüşvet ve yolsuzluktan önemli bir rahatsızlık duyduğu biçimindedir. (Sadece o değil, örneğin Arınç ve bazılarının da, bu utanç verici durumdan büyük rahatsızlık duyduğunu, ama kısa dönem kişisel siyasi çıkarlar ve iktidarın – partinin sürmesi uğruna, sıkı durmaya çalıştıklarını varsayabiliriz.. Gül, önümüzdeki dönem önemli bir siyasi rol üstlenirse, rüşvetçilerle ilişkisi ne olur, görürürüz..

Gezi ve Taksim Parkı: Gül, Taksim Parkı’ndan kaynaklanarak ülke çapında RTE iktidarına yöneler büyük direniş konusunda, RTE ile 180 derece ters düştü. RTE Kuzey Afrika’dayken, Taksim olayını bitirmek için hükümetle birlikte harekete geçtiler. Ama tapelerde de eski İstanbul valisinin söylediği gibi, RTE nuh dedi peygamber demedi.. Ülkeyi büyük çatışmanın içine sürüklemekten ve “yüzde 50’yi zor tutuyorum” demeciyle milleti birbirine kırdırabileceğini açıklamaktan kaçınmadı. Hala Taksim intikamcılığını sürdürüyor, yenilgiyi hazmedemiyor.

Gül ile RTE arasında çok temel bir politik anlayış farklılığı: Toplumun genel sesine kulak verme, esnek olma, yanlışlığı pratikte görülen politikalarda israr etmeme.. RTE bir askeri diktatör gibi toplumu ezip geçecek bir siyasi karakter ve kararlılık içinde.. Böyle başka bir tip daha AKP içinden çıkar mı bilemem..

Dış Düşman: RTE’nin hemen hemen kendisine karşı bütün olaylarda kullandığı kalıp dış düşman oldu. Böylece seçmenlerine “düşman” göstererek kendi etrafında birlik sağlıyor! Taksim direnişi de düşman düşmanların eseriydi! Oysa Gül olaya daha gerçekçi yaklaştı..

Avrupa Birliği: RTE, aslında AB ile ilişkilerin alt düzeyde gitmesinden memmun gibi, umurunda değil. Zaten baktığınızda, kurmak istediği büyük otoriterlik/diktatörlük yönetimi ile AB birlikte yürümez. AB’den kaynaklanan direnişler olmasa, RTE sorun yaratmak için bahaneler bulacaktı bile diyeceğim! RTE’nin, AB’nin evrensel hukuk, demokrasi vb anlayışı ile en küçük bir görüş-ilişkisinin olmadığı açık seçik. O aslında bir Orta Doğu’ya uygun bir kişi.. Zaten, Doğu’nun despotik yönetimini kurmaya çalıştığı görülüyor. Avrasya diye kimse bunu bize kakalamaya çalışmasın! Orta Doğu liderliğine oynamanın gereği de budur!

Gül ise daha evrensel hukuk ve demokrasi değerlerine yakın duruyor. Tabii, Gül’ün ABD ve AB ile daha uyumlu politikalar izlediği de açık.

Sosyal medya ve demokrasi: Gül, twitter gibi sosyal medya araçlarının özgürce kullanılmasından yana olduğunu söylüyor. Bu araçların günümüzde engellenemeyeceğinin farkındadır. Dünyanın ne tarafa evrildiğini daha iyi görüyor. Bu açıdan, demokrasi vurgusu, RTE ile önemli içerik farklılığına sahip. Ama diyebilirsiniz ki, İnternet yasasını onaylamadı mı.. bu, aralarında sadece bir üslup farkını göstermiyor mu..

Gül, HSYK’yı da, eleştirerek onayladı. Şüphesiz, partisi liderliğinden apayrı düşmek niyetinde değil. Eninde sonunda orada politika yapacak. RTE’nin güçlü –iri sesi karşısında eninde sonunda uyumlu gözüküyor. Özellikle RTE büyük cepheler açınca, değil Gül, partisinden kimse karyı çıkamıyor. Gül, tıpkı Şike yasasında olduğu gibi, onaylamadığı yasanın kendisine geri döneceğini ve sonunda onaylayacağını biliyor. Bunu da unutmayalım... daha pek çok konu var, ama yer yok..

Özetle: RTE’nin ülkede kurmaki stediği ve ülkeyi götürmek istediği yer ile, Gül’ün politik / anlayışı- projesi arasında derin farklılıklar var. Gül bu değerlerinde gerçekten pratikte ısrarcı olursa, yönetimde görev alırsa RTE’yi frenleyici bir politika üstlenebilir. Tabii, kendine bağımsız bir yönetim alanı elde edebilirse.. Edemezse, zaten, şimdilik kenarda duracak, derim..

---24 Nisan 2014 Perşembe / Bilim ve Siyaset- Cumhuriyet

"Temizlikçi" Olma Zulmü: Gül’ün Reddi ve Yolsuzluk

Cumhurbaşkanı Gül’ün, Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en yüzsüz olaylarından biri olan 19 Aralık 2913 Rüşvet ve Yolsuzluk davası üzerine görüşleri, bugün Erdoğan-Gül ilişkisindeki siyasi gerilimi anlamada bir ipucu olabilir mi? (*)

Rüşvet ve Yolsuzluk Operasyonu 17 Aralık 2013’te başladı. Gül, suskunluğunu 24 Aralık’ta bozdu. O gün Çankaya’da Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülleri için davet verdi. Tabii gazeteciler sordu, Gül’ün “ilkesel yanıtları”şöyle:

·     “Son 10 yılda siyasi, hukuk alanlarında köklü reformların yapıldığı Türkiye’de herhangi bir yolsuzluk veya yanlış varsa, bunların üstü kapanamaz. Önce bunu bilin. Çünkü Türkiye bundan 15-20 sene önceki Türkiye değil…önce buna herkesin rahat olması gerekir.”

·     “Yargı Türkiye'de hepimiz biliyoruz ki, hem bağımsız hem de tarafsız. Demokratik hukuk sistemi içinde böyle. Şimdi mahkeme gayet titiz bir şekilde şüphesiz ki değerlendirecek, inceleyecek ve eminim ki hiç kimsede soru işareti bırakmayacak şekilde, iddialarla ilgili nihai kararını verecek. Dolayısıyla şu anda yargı sürecinin çalışmasını herkesin beklemesi gerekir..”

·     “Yapılması gereken sakince, şeffaf bir ülkede işler nasıl oluyorsa bu şekilde olmasını herkesin takip etmesi gerekir… Dediğim gibi demokratik hukuk devletinde standartlar nasıl olursa hep öyle olacaktır.”

25 Aralık’ta Yolsuzluk ve Rüşvet Operasayonunun ikinci dalgasıve bu arada hükümette bakan istifaları başladı.

2014 Yeni Yıl mesajında dolaylı vurgular yaptığı söylenebilir: “..siyasi istikrarı ve ekonomik güven ortamını sarsacak, demokratik hukuk devletini aşındıracak, birliğimizi ve dirliğimizi bozacak tutum ve davranışlardan kaçınmamız gerekir… belirli konularda kamuoyu vicdanında oluşan soru işaretlerinin tamamen giderilmesi önem taşımaktadır. Bununla birlikte, bu sorunları hukukun üstünlüğü, adalet, şeffaflık ve hesap verebilirlik gibi ilke ve değerlerin hakim olduğu bir toplumsal ve siyasal ortamda.. çözmemiz gerekiyor.

* “Demokrasi güçler ayrılığına dayanan kurallar ve kurumlar rejimidir…Bağımsız ve tarafsız yargı olgusunu ve algısını zedeleyecek tavırlardan kaçınmak hepimizin görevidir.

***

3 Ocak 2014: Gül, HabertürkTV Genel Yayın Yönetmeni Erhan Çelik, Ruşen Çakır, Fehmi Koru’nun sorularını yanıtlıyor: “Vicdanları rahatlatacak bir süreçle, yolsuzluk varsa ortaya çıkarmak, yoksa insanları ikna etmek gerekir. Yolsuzlukların önlenebilmesi için kurallar çok iyi konmalı. Kurallar iyi değilse herkesi yolsuzluk yapmaya azmettirir. Ne dindarlık, ne vatanseverlik, ne solculuk, ne başka bir şey engel olabilir. Yolsuzlukla mücadele konusunda bir şeffaflık getirildi, eskiye göre iyi şeyler yapıldı. Ama bunların yeterli olmadığı kanaatindeyim… Yolsuzlukla ilgili herhangi bir iddia olursa bunun sonuna kadar üzerine gidilmeli, ne gerekiyorsa yapılmalı. Kim olursa olsun, herkes için geçerlidir.

5 Mart 2014: Gül, Devlet Denetleme Kurulu’na yolsuzluk, dinlemeler, kadrolaşma, devlet sırları ve imar rantı konularında araştırma yapılması için talimat verdi. Hepsi de gündemde tartışılan konulardı.

3 Nisan 2014: Kuveyt'te gazetecilerin sorusu üzerine "Yolsuzluklar araştırılsın" dedi.

GÜL’ÜN VURGULARI: KUVVETLER AYRILIĞI, ŞEFFAFLIK

Yukarıda görüldüğü gibi, Gül’ün tutumu net:

* Hukukun üstünlüğü, adalet, şeffaflık ve hesap verebilirlik gibi ilke ve değerler hakim olsun.

* Demokrasi güçler ayrılığına dayanan kurallar ve kurumlar rejimidir.

* Bağımsız ve tarafsız yargı..

* Yolsuzlukla ilgili için ne gerekiyorsa yapılmalı. Kim olursa olsun…

***

Gül’ün ile RTE’nin tutumu birbirine zıt. Başbakan ve adamları ise, yolsuzluğu yok sayma örtbas etme çabası içinde. Bu iddiaları “hükümete darbe” olarak nitelendirecek kadar... Cuma günleri hakara bakara tvitleri attığını söyleyene bile kanat gerecek kadar. Çünkü birisini teslim etse, hepsini teslim edecek. Kendisi dahil. Her konu kendine darbe… Gül ise, bu olayların dış güçlerle bir ilgisi olmadığı kanaatinde.

Başbakan’ın önündeki en önemli görevlerden biri, bu yolsuzluk ve rüşvet davasını ortadan kaldırmak.. Peki, diyelim Çankaya’yı çıktı, Gül de Başbakanlığa geçti 4 ay sonra.. Gül önünde önemli bir iş bulacak: Rüşvet/yolsuzluk davasını bertaraf etmek.. Bunu yapabilecek mi?

***

Aynı soru Gül için de geçerli: Başbakan’ın “temizlikçilik” gibi bir talebi önüne gelirse, bunu kendine yedirir mi?Şimdi düşünün, RTE, rüşvet ve yolsuzluk davasında kendinden farkı düşünen, Başbakanlık koltuğunda kendi düşünceleri doğrultusunda ülkeyi yönetmek isteyen bir siyasiyi, Başbakanlığa atamak ister mi?

Şimdi soralım: Gül’ün “koşullar uygun değil” demesinde, RTE ve adamlarının rüşvet ve yolsuzluk dosyası gibi ağır bir sorumluluk yüklenmek istememesi de rol oynamış olabilir mi? RTE’nin otoriter, demokrasiye aykırı, yolsuzluk iddialarıyla dolu anlayışı gölgesinde Başbakanlık yapmayı bir zul saymış olabilir mi?

Bunlar sadece sorular.. Öyleyse eğer, iki ayrı çizgi, iki ayrı insan iki ayrı dava ve iki ayrı politika var.

 (*) Bu konuyu, olayları yorumlayan bir köşe yazarı arkadaşımın “yolsuzluk ve rüşvet olayı da, Gül’ün, siyasetten şimdilik geri durmasında önemli etki yapmıştır” sözü üzerine incelemeye alıyorum. Umarım rol çalmamışımdır!

-- 22 Nisan 2014 Salı / Bilim ve Siyaset- Cumhuriyet

Gül, Kaçıncı İhanet? Siyasi Gerilim Filmi

Gerçekten de RTE’nin Gül’e “ihaneti”nden bahsedebilir miyiz? RTE ile Gül arasında, şimdi ihanet ediyor veya sözünde durmadı veya şimdi tam tersini yapıyor anlamına gelebilecek bir ilişki oldu mu? Belki birileri biliyordur. Zamanı gelince öğreniriz.

Veya böyle bir durum olmadı. RTE Gül’e “bölüşüm” konusunda hiç söz vermedi, her ikisi de kendi siyasi çizgileri doğrultusunda, kendileri için azami yarar neyse onu yaptılar..

29 Ekim 2013’te Marmaray’ın açılış töreninde ilk kez bir durum gözüme çarpmıştı. “Bayan Erdoğan ile Bayan Gül”, elleri birbirine sıkı sıkı kenetlenmiş poz verdiler. Bu fotoğraflar üzerinden yaptığım yorumda, iki lider veya Erdoğan, “bizi kimse birbirine düşüremez, işte gelecek siyasi görevler için anlaştık” mesajını okuyordum.

Soruyorum: RTE o zaman Gül’e, “tamam kardeşlik ilişkileri içinde çözeriz, ilerideki Cumhurbaşkanlığı ve Başbakanlık meselesini; ya Köşk’te kalırsın ya da Başbakanlığa geçersin,” dedi mi, demedi mi?!

***

Şöyle bir yakın zaman anımsaması yapalım:

12 Mart 2011: “Biz koltuk mücadelesi içinde değiliz, böyle bir sıkıntımız yok.. biz makam, rütbe hırsı içinde değiliz. Biz, millete hizmet için bu yola çıktık. Biz, yol arkadaşlığı değil, kader arkadaşlığı yaptık. Biz, birbirimizin ayağına, omzuna basarak değil, ilkeli siyasetle, ahlaklı siyasetle, birbirimize omuz vererek, gönül birliği yaparak bugünlere ulaştık…”

6 Ağustos 2012. Cumhurbakanlığı seçimi ile ilgili soruya:  “Bizim aramızı açmaya kimsenin hakkı, haddi, cüreti olamaz! Biz Sayın Cumhurbaşkanı ile oturur konuşuruz. Daha önce de böyle olmuştur. Kimse bizden yeniden bir ispat beklemesin. Bizim aramızdaki hukuk bozmaya kimsenin yetkisi yoktur.. buradan kimseye de ekmek çıkmaz. Kimse boşuna uğraşmasın."  (ATV ve A Haber'de soru üzerine)

29 Ekim 2012, Köşkte Resepsiyonda, 2014'teki Cumhurbaşkanlığı senaryolarına ilişkin soruya da Erdoğan: "Gül ile aramıza nifak sokamazlar".

Tarih  2 Kasım 2012. Berlin dönüşü RTE: “Gül ile aramızda en ufak ihtilaf yok..”

BUNLARIN HEPSİ UNUTULDU

Derkeeen… “Köşke terleyen koşan bir cumhurbaşkanı çıkacak,” dedi.

Önceki gün de “Millet Başkanını seçiyor” açıklamasıyla, 10 Ağustos seçiminin bir Cumhurbaşaknı değil Başkanlık seçimi olduğunu açıkladı..

Önceki hafta, Gül için Bayburt ara seçimi ile milletvekili ve oradan da Başbakanlık koltuğu modeli konuşulurken… Bugün artık Gül için, 2015’te yapılacak genel seçimlerde milletvekilliği adaylığı.. ve Parti Kongresinde Parti bakanlığı için yarış olanağı sunuluyor.. AKP ve Çanak medyasının RTE tarafından yönlendirildiğini bilirseniz, sonuncu modelin RTE’nin önerisi olduğunu anlarsınız.

Gül, RTE’nin siyasetini okudu, RTE’yi gördü ve “bugünkü koşullarda bir siyaset planının olmadığını” açıkladı.

ANAYASAYA AYKIRI FİİLİ DURUM

RTE’nin yukarıdaki demeçlerindeki vurguda geçen, makam, koltuk mücadelesi içinde değiliz, dava kardeşliği, aramızdaki hukuk vb gibi sözlerin aslı astarı olmadığını, bunların ancak geçici siyasi hikayeler olduğunu görüyoruz.

Öyle anlaşılıyor ki, RTE’nin “Başkanlık yolculuğu”, Cumhurbaşkanını halk seçecek yasasıyla başladı. O zaman çok eleştirilmişti, doğrudan halk seçerse sorun çıkar, denmişti. Ama bunlar dinlenmedi. Çünkü RTE, kendisine her koşulda bir başkanlık yolu açmaya kararlıydı..

Bunu tabii 2011’den sonra, Anayasa’da başkanlık, yarı başkanlık, olmadı partili cumhurbaşkanı sistemleriyle aşmaya çalıştı.. Aşamadı.

Şimdi ise, Anayasa’ya aykırı olarak bir fiili başkanlık modelini yürürlüğe sokacak.

Eğer Gül ile, anlaşılan mayıs ortalarında yapılacak görüşmede, son anda farklı bir karar çıkmazsa, Başkanlığa adaylığını koyacak, parti başkanlığına ve başbakanlığa doğrudan kendine bağlı adamlar getirecek, dar bölge seçim modelini dayatacak, 2015 seçimlerine bu modelle girecek, oy oranı düşmesine rağmen, Meclis’e 330 milletvekili ile girmeye çalışacak ve başkanlık anayasasını dayatacak.. Böylece anayasa dışı durumunu, yasallaştırmaya çalışacak..

GÜL GERÇEKÇİ DAVRANIYOR

Gül ve RTE için de, yaygın anlayış, onlar dava arkadaşıdır, birbirlerini yemezler, sonunda anlaşırlar, biçimindedir. Bizim mahalleye özgü genel kanı da şudur: “Aralarındaki anlaşmazlık iyi polis kötü polis oyunudur”..

Ama görüyoruz ki, RTE Gül’ü devre dışı bırakma eğilimindedir (kesindir de, bir olasılık payı bırakalım..)

Gül, bugünkü koşullarda bayrak açamaz. RTE aklına ne koyduysa onu yapacak, karşı koyamaz... Bugünkü koşullarda, bütün bunlardan bir sonuç alamayacağını ve bu tür girişimlerin yenilgiye uğrayacağını görüyor..

Gül 3 yıldır bu durumu gördüğü ve RTE’yi tanıdığı için, durmadan kendine bir pozisyon inşa edip durdu.

Gül RTE’den farklı bir siyasetçidir..

Bu nedenle, RTE bir adım geri atmazsa görüşmede, kenara çekilecek ve syasi durumun kendisi için olgunlaşmasını bekleyecektir.

Gül, çok gerçekçi davranıyor..

Seyrettiğimiz, birinci sınıf bir siyasi gerilim filmidir!
----21 Nisan 2014 Pazartesi / Bilim ve Siyaset- Cumhuriyet 

Gül-Erdoğan Gearilimi: Okurlarım Şaşırmamıştır

Gül ile Erdoğan restleşmesi... Bu köşenin okurları şaşırmamıştır. Tıpkı Cemaat-Erdoğan çatışmasında olduğu gibi... Tek adam, MİT, HSYK yasası ile ditatörlüge benzer yönetiminin temel taşlarını koydu.. Dar bölge seçim sistemini de dayatacak ve herşeyi kontrol edecek. Tarihteki tüm diktatörlerin “kontrol” mekanizması.. Bu konuya yarın gireceğim.

Bu arada, Cemaat-Erdoğan ve Gül çatışmasını yazıyorum, biter yakında kitap.. Bugün kitapta kullandığım kısa bir bölümü alıyorum buraya.. Yaşadığımız Cemaat- Erdoğan-Gül çatışmalarını 2011 Aralığı’nda yorumlayan yazılarımdan kısa notlar..

***

Gül- Erdoğan- Cemaat Kavgası: “İktidar odakları arasında mücadele ateşlenmiştir. Bu, sorun çözülünceye kadar sürecek. Güçlü bir olasılıkla, bu mücadele sonunda saflar ve destekler değişecektir.. Eğer Cumhurbaşkanlığı seçimi en geç 2014’de yapılacaksa, Türkiye’nin zirvesinde Üç Koltuk boşalıyor. Kişiler ve şapkalar değişecek. Gül, Cumhurbaşkanlığından ayrılıyor. Erdoğan, Başbakanlıktan. Ve Erdoğan Parti Başkanlığı’ndan..” (11 Aralık 2011; “3 Koltuk Boşalıyor”)

***

 “Cemaati siyaset yükseltti, siyaset batıracak”: “Siyasi çatışmanın dozu yüksektir ve çözüm hiç de öyle yağdan kıl çeker gibi olmayacak. Çünkü arada üçüncü bir güç var: Cemaat! Cemaat siyasetin göbeğinin de göbeğinde. Bu siyasi –dini kurum, bir süredir Erdoğan’ın bazı bakanlarını hedef aldı... Cemaat, güç topladığı emniyet ve adalet gibi kurumlarda, AKP ile çatışıyor. Erdoğan’ın, boş koltukler meselesini yağdan kıl çeker gibi çözmesine engel, bu durumdur. Tehditler ve yeni saflaşmalar dönemindeyiz.. Cemaati yükselten, doğrudan siyaset yapması ve iktidar odağı haline gelmesidir! İktidarın nimetlerinden menfaat dağıtması, iktidar olanaklarıyla örgütlenmesidir. Cemaati yükselten siyaset, batmasına da neden olacaktır!”(12 Aralık 2011: 3 Koltuk Boşalıyor-2)

***

Cemaat Erdoğan’ı Suçluyor: “Cemaat.. Erdoğan’ın Ergenekon’u tafsattığı ve bugün gelinen noktada artık bir uzlaşma ile davaları sonuçlandırmak istediği düşüncesinde... Bu iki yapının arasında büyük bir çelişki olduğu açık. Ama gelinen noktada, AKP, büyük bir baskı altındadır, hem dış hem iç.. Burada durmak istiyor!

Subayları daha ne kadar, artık esarete dönen yargılamada içeride tutabilirsin? Gazetecileri daha ne kadar terör örgütü faaliyetleri şaklabanlığıyla, uydurmacasıyla içeride tutabilirsin? İçeriyi ve dışarıyı daha ne kadar aldatabilirsin veya oyalayabilirsin? Seçilmiş milletvekillerini içeride tut...

Erdoğan ile Cemaat çatışıyor.. Anlıyoruz ki, siyasi davalar üzerinde süren cemaat vesayeti, hukuksuzluğu ve zorbalığı, AKPyi bunalttı!.. Şike olayı da, Cemaat ile Erdoğan arasındaki kırılmanın tam dışa vurumu...Cemaat herşeyi “organize ağır suç”a sokarak, sözde temizlik yaftası altında, aslında futbolda kendisine yer açmak istiyor.” (13 Aralık 2011: 3 Koltuk Boşalıyor-3; Cemaat-Erdoğan İkiliği)

***

 “Cemaat: Bedel Ödeme Zamanı..” : Cemaat, üçüncü “eşit güç” olarak büyüdüğünü düşünmektedir! Dolayısıyla tepelerde 3 Koltuk için 3 Güç çarpışmaktadır! Erdoğan ile Cemaat arasında, eski ittifakın yürüyeceğini artık sanmıyorum. Camlar kırılmıştır. Cemaat, varlığını, Erdoğan’ın iktidar ve gücüyle eşitlediği(ni düşündüğü) zamandan beri, bu böyle!

Bazı yorumlara göre, Cemaat-AKP ittifakı bozulmaz. Tartıştığımız bu değil. Cemaat, kendisi için en uygun koşulları yaratmak için, liderlikte kimin olacağı konusuna ağırlık koyuyor.. Bu “politika oyunu”nu kaybetmesi durumumda, bir de bedeli olacaktır! Cemaat, artık bir siyasi iktidar odağıdır! Bunun de bedelini er geç ödeyecektir!” (15 Aralık 2011)

***

Erdoğan 10 yılın Denklemini Kuruyor: “Temel siyasi gerçek şudur: Erdoğan bugün sahip olduğu liderlik gücüne dayanarak, eğer siyasetten emekli olmaya niyeti yoksa, Cumhurbaşkanlığını, Parti Başkanlığını ve Başbakanlığı, öyle bir şekilde “bağlamaya” çalışacak ki, önümüzdeki 10 yılda kendisini ve geleceğini görebilsin.

Lider konumundaki bir politikacı, bu hesaplamaları ve buna yönelik stratejileri, zirvede olduğu sırada yaparsa, en yüksek yararı sağlayacak denklemler kurar!.. Öyleyse, Erdoğan için temel soru: 10 yıl sonra da Türkiye’de egemen kişi olma hesabı, politik denklemi nedir?

Şunu söyleyebiliriz: Parti Başkanlığını ve Başbakanlığı da himayesi-vesayeti altına alacak bir Köşk... Bunun en kestirme çözümü ise, şüphesiz Başkanlık Sistemi’ne geçiştir. Erdoğan iki-üç yıldır bunun iklimini yaratacak çalışmalar yapıyor.

Bu arada Gül’e gelince, cemaat güçleriyle ittifak yapabilir.. Ama hiç bir siyasi lider, bir Cemaat politikacısı olarak liderlikte kalamaz. Ta ki, cemaat, AKP’nin içini tam oymuş olsun. Zaten o zaman AKP diye bir şey kalmamıştır.” (20 Aralık 2011, Erdoğan Vesayet Arıyor)

***

Cemaat’in Erdoğan’ı Kuşatması: Yargı ile Erdoğan’ı vurur mu? “Cemaatin devleti ve AKP’yi- Erdoğan’ı kuşatması.. Cemaatin üzerinde çalıştığı yeni hedefi, MİT’te yapılanma... Cemaat- Erdoğan siyasi çatışmasında, akla gelen fantastik sorulardan biri de, acaba cemaat Erdoğan’a da hukuk mızrağının ucunu gösterir mi? Bu fantezi sorunun ardındaki olgu, Cemaatin kendisine karşı olan ve rakip olarak gördüklerine her türlü hukuki tuzağı kurabilecek bir güce ulaştığını sanmasıdır. (2 Ocak 2012: 2012 Beklentiler: Erdoğan- Cemaat)

***

Bu son nottan bir ay sonra, Cemaatin yargısı, MİT üzerinden Erdoğan’a yönelmişti.. 

Ama ne demiştik: Siyasetle yükselen siyasetle düşer.. 

Şimdi Gül konusuna bakacağız..

--20 Nisan 2014 / Bilim ve Siyaset- Cumhuriyet